Weblog

Diego (Jensen)


20-12-2009 Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw
Even wat foto's van onze Diego in de heelveel gevallen sneeuw.

10-12-2008 foto's
Even weer een paar nieuwe foto's

24-4-2008 Ik wordt grote broer
Joehoeeeeeeeeee, ik wordt grote broer! Ik krijg er een broertje bij. Mama heeft me verteld dat hij net als ik, ook uit Spanje komt. Hij heet Bimmy! Klinkt leuk toch!!! Diëgo en Bimmy. Ik ga hem aan iedereen voorstellen als hij er is! Aan Bikkel, de jonge bernersenner pup van 14 weken, van de buren en ook aan mijn vriend Tank een stafford van een half jaar en natuurlijk aan Sjors. Sjors is mijn allerbeste vriend. Volgens onze baasjes zijn wij 2 poten op 1 buik. Ik ben zo blij, dat mijn staartje niets anders doet dan wiebelen. En als alles goed gaat komt Bimmy komende zondag (27 April 2008) al bij ons. Ik ben zo blij!

P.S; Mijn baasjes zijn wel benieuwd waar het broertje en zusje van Bimmy heen gaan. Ze zijn allemaal gereserveerd en heten bammy en bommy.

3-3-2008 voetbalgekte
Het is alweer even geleden dat mijn baasjes wat geschreven hebben, maar ik heb ze zo ver gekregen. Vanmiddag vielen er allemaal grote dikke witte korrels uit de lucht. Dat was heel apart. Ik heb staan blaffen als een rotweiler, terwijl ik daar wel 3x in pas. Mijn baasje maar zeggen dat is niks, dat zijn hagels, maar ik vond het maar een vreemd iets.

Het is hier in huis een echte voetbalgekte. Iedere groen-witte wedstrijd wordt bezocht. Of dat nou thuis of uit is. Mijn grote vriend verkleed zich dan altijd helemaal en ook ik moet er dan aan geloven. (zie de foto's) Daar willen mijn baasjes jullie natuurlijk even van laten mee smullen.

Eerst wel even weeer genoeg over mij. Wil alleen nog ff kwijt dat ik het reuze naar mijn zin heb hier. En dat ik heel blij ben met mijn twee kleine vriendjes.

10-8-2007 mijn logeerpartijtje
Hey halloooo, daar was ik weer. Gisteren hebben mijn baasjes mij weer opgehaald, van mijn logeerpartijtje bij mijn RDE neefje Jairo (Magnus). Ik heb daar echt dolle pret gehad. Mijn baasjes en ook mijn oppas heeft overigens deze anderhalve week nog wel de schrik van hun leven gehad.

Zaterdag 4 augustus werden mijn baasjes op de vakantie gebeld door de dierenambulance van Winschoten. Ze kregen de vraag of ze mij toevallig kwijt waren. Mijn baasjes schrokken zich rot, ze waren mij niet kwijt, want...ik was immers aan 't logeren. Wat was nou het geval...Mijn oppasbaasje gingen deze dag, een dagje weg en de moeder van mijn oppasbaasje kwam vandaag op ons passen. We gingen lekker aan de wandel, en ik mocht ook los. Eerst luistede ik perfect!!! (dat gebeurt niet zo vaak, volgens mijn baasjes heb ik die flaporen voor de sier). Maar mijn aandacht werd waarschijnlijk elders toegeleid en voor mijn oppas er op verdacht was had ik het hazepad genomen. En rennen kan ik verrekte rap. En ja, die flaporen heb ik immers voor de sier. Dus ze kon roepen tot ze een ons woog, maar ik kwam niet. Ik ben naar een hele grote weg gerend, maar vond dit doodeng, want er waren heel erg veel auto's en die reden allemaal heel erg hard. Later begreep ik dat ik naar de A7 was toegerend. Toen mijn baasjes van die meneer van de dierenambulance hoorden, dat ik van de A7 geplukt was, stonden ze te shaken van de schrik. Gelukkig is alles goed afgelopen en ben ik niet onder een auto terecht gekomen. Maar ik heb heel de dag geslapen van de nieuwe indrukken die ik die dag weer opgedaan had. En mijn baasjes....Die hebben een van hun levens met dank aan mij, die dag verspild.

18-7-2007 groooooottttte puppy
Hallo allemaal, dat is al even geleden dat ik hier mijn verhaal verteld heb. En ik heb heel wat te vertellen.

Allereerst ben ik niet zo blij met m\'n vrouwtje, ze heeft me naar de dierenarts gebracht, ik kreeg een spuitje viel in slaap, en toen ik wakker werd....kreeg ik de schrik van m\'n leven!!!! Ze hebben me van m\'n mannelijkheid beroofd. Toen ik weer werd opgehaald door haar, heb ik haar even heel boos en triest aangekeken! Hoe kan ze dat nou doen! vervolgens is mijn baasje heel de week mijn allergrootste vriend geweest en heb ik mijn bazin geen blik waardig gegund. Maar ja...ook ik ben vergevingsgezind en heb haar toch maar weer in mijn hartje toegelaten. haha.

Nu we het toch over mijn vrouwtje hebben, mijn baasje en ik zijn het over eens, ze spoort niet helemaal. Alles wat bling bling doet, vind ze leuk. Ze is al maanden op zoek naar een bling bling halsband voor mij en g*dzijdank kon ze die nergens vinden. tot gisteren..............Ze kwam thuis met een ongelovelijke mooie, vol met bling bling strass steentjes halsband, en weet je hij is helemaal alleen voor mij!!!!Her erge is alleen......Hij is roze! Nu ik hem om heb, ben ik er maar eens verwijfd voor gaan liggen en hebben ze me op de foto gezet, en zie hier het resultaat. Keurig de beentjes over elkaar en het neusje de lucht in. Als ze toch niet beter wisten, dan heb ik genoeg kapsones.

maar goed, na mijn castratie ben ik wel rustiger geworden. het luisteren gaat allicht wat beter, maar zodra ze me los laten, naai ik hem er rap tussenuit. Mijn baasje kan roepen tot is een ons weegt, maar ik kijk hem aan, met een kwispelende staart, en ik steek nog net niet mijn tong uit. Dan kan hij de riem halen en moet alsnog achter mij aan. tenzij mijn vrouwtje er is. Als die roept ,,hierrrrrrrrr,, dan maak ik dat ik dat ik bij haar kom. Ze is al eens heel boos op mij geweest, omdat ik hem was uitgenaaid, maar bijna onder een auto zat. Ze was woest van de schrik. Dat ben ik nog niet vergeten.

Volgende week ga ik bij mijn vriendje Jairo logeren. jaïro is ook een RDE hondje (voorheen magnus) Mijn baasjes gaan twee week op vakantie en ik kan jammer genoeg niet mee. We zijn neefjes. Dikke pret. Vorige week zondag gingen we met heel de familie naar oma, die niet helemaal heel erg blij met ons was, want met z\'n tweetjes hebben we heel de tuin omgeploegd. Een ding was zeker, ze hoefde eerst geen onkruid meer te wieden, want dat hadden wij al gedaan.

Nou ik laat jullie mijn volgende dolle dwaze streken de volgende keer wel weer horen, want ik ben ik ben een dolle. Maar wel ongelovelijk lief!!!!

Liefs en een dikke poot Diëgo

20-2-2007 ff klein update-je
Hele rare weken waren het hier. Mijn vrouwtje als maar huilen, mijn baasje met rode oogjes en ook mijn kleine vriendjes Svenn en Kaï hielden het niet altijd droog. En ik...Ik snapte er geen hol van. En toen vertelde mijn baasje, dat de papa van mijn vrouwtje is overleden. Ik weet niet wat dat is, maar weet wel dat ik het niet leuk vind om haar te zien huilen. Dus ik heb al mijn troostknuffels in de strijd gegooid om haar te troosten. En geloof dat dat wel een beetje verdriet weg neemt.

Drie week terug moest ik naar de dierenarts voor mijn laatste enting. Eerst moest ik op een hele grote weegschaal. Mijn vrouwtje zegt aldoor al dat ik een lekkere dikke kont krijg, maar ik geloof dr niks van. Nou toen ik op de weegschaal stond, heb ik toch wel even 2 x de stand van kilo's bekeken. Allemachtig, weeg ik echt 16,6 kilo???? Begin m'n vrouwtje zowaar te geloven. De dierenarts hardstikke trots op mij, want hij zei dat ik voor een spaanse rakker, een lekker ding ben. En daar bedoelt hij dan mee, dat ik het hardstikke goed doe. Geen enge dingen in m'n poep, geen dunne slierten of bloed uit m'n poeperd en zo gezond als een spaanse vis. heel levenslustig en altijd zin in spelen. maar als ik moe ben, dan kruip ik lekker in mijn grote mand. En als ik in mijn mand lig, dan moeten mijn vriendjes mij ook met rust laten, dus dan kan ik in alle rust, een gat in de dag slapen.

Vanmorgen ben ik met mijn vrouwtje een klere end wezen lopen. Ze wou uitwaaien en met het verstand op nul een eind sjouwen. We gingen van Kantens naar Middelstum lopen, daar werkt mijn baasje en hij was z'n brood vergeten. Dus samen aan de wandel, brood met ei in de rugzak, en gaan...Ze had me alleen niet verteld dat heen en terug een 7 kilometer waren. Op mijn baasje zijn werk vonden ze mij allemaal een hele mooie hond. Ik heb weer heel wat complimentjes gehad. Er stopte zelfs een meneer op de fiets naast ons, appart om mij eens even te bewonderen. En ja....ik wist het natuurlijk al....Hij vond mij ook superrrrrrrrrr mooiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii... Terug in huis heb ik de rest van de dag geslapen, geslapen en nog eens geslapen.

Foto's komen heel snel.

25-1-2007 sneeuwwwwwwwwww
Brrrrrr, ineens vielen er allemaal dikke vlokken wit spul uit de lucht. Svenn en Kaï waren helemaal wild en gek van die rare vlokken, dus ik besloot maar net zo wild en gek mee te springen. Het vervelende was alleen, dat, toen ik naar buiten stapte, mijn 4 poten een heel andere kant op gingen dan dat ik in de bedoeling had. En daar zat/ lag ik dan, helemaal beduust. Svenn tilde me weer omhoog en zei, dit is nu sneeuw, uitkijken dus. Nou ik zal proberen het te onthouden, heb in ieder geval wel geleerd dat dit erg glad is. Mijn vrouwtje lag helemaal dubbel van het lachen, maar Svenn fluisterde mij in, dat als er straks meer sneeuw ligt, we haar wel weer terug krijgen. sst, niet verder vertellen hoor.

7-1-2007 Spelen met m'n rescuedogs vriendje Jairo (Magnus)
Allereerst wensen wij iedereen een heel glukkig gezond en mooi nieuw Jaar.

Vandaag Kwamen de broer en schoonzus van mijn baasjes op visite. En ook hun hondje Jairo (Magnus) kwam mee. Jairo is ook geadopteerd via de RDE. En eigenlijk dank zij hen, ben ik hier ook in een warm en fijn gezin terecht gekomen. Maar goed... Jairo en ik zijn dikke vrieden, dus dat was dolle pret. Eerst hebben we hele kamer eens even verbouwd en vervolgens gingen onze baasjes met ons aan de wandel in het bos. Aan gezien het hier nogal geregend heeft, was het daar een grote bende. Als onze baasjes dat toch ook van te voren geweten hadden, waren ze vast niet door het bos gegaan met ons. Jairo zag schapen rennen aan de andere kant van de sloot en besloot dat hij dat wel eens van dichtbij wou bespeuren. Aangezien ik alles doe wat Jairo ook doet, besloot ik hem bijna achter na te gaan. Maar toen Jairo met z'n 4 poten al in de blauwe klei stond, bedacht ik me toch. Maar goed ook want ik hoorde Jairo's baasje al roepen. Blijkbaar mochten we niet de sloot in. Van Jairo's mooie witte vacht, was weinig meer over. Hij was zo blauw als het klei in de sloot, en hij stonk...Haha, maar wij hadden dikke lol, toen ik Jairo eens even in zijn staart wou bijten, was ie me net te snel af en belande ik met mn neus vol in een dikke plas met water en blubsie. De hele neus vol met modder. Ik zag er niet uit, werd me verteld. En bedankt he... Vervolgens moesten we aan de lijn, omdat er een hardloper aan kwam. Jairo vertelde me, dat je daar beter niet achter aan kan rennen. Weer wat geleerd dus. En toen eindelijk lekker thuis. Maar in plaats van dat we lekker op de bank mochten liggen, werden we onder de douche gezet. En geloof me, daar wordt je niet vrolijk van. Maar het moest wel, want we stonken wel 4 uur voor de wind. Toen we lekker gedoucht waren, mochten we weer in de kamer, waar onze andere baasjes heel erg moesten lachen. We kregen toen lekkere brokken en een kauwstaafje. Dat was het douchen dan ook wel weer waard.

31-12-2006 weg rare boom, welkom gekke jurk
De laatste dag van het jaar zegt mijn vrouwtje tegen mij. En ik kijk haar aan en denk, ik vind het allemaal wel best. Er wordt hier al flink wat afgeknald in het dorp, maar ik geef er niks om. Ik vind het zelfs wel grappig. Gisteren waren er ineens allemaal kleurtjes in de lucht. Ik ben er eens voor gaan zitten en heb er eens naar gekeken. Ik vond het nog wel mooi ook geloof ik, en mn baasjes snappen er niks van, de meeste honden moeten niks van vuurwerk hebben, maar zijn blij dat ik er zo goed op reageer.Ze hebben me wel verteld dat mijn bench vanavond even wordt verhuisd naar het achterhuis, want achter ons is een heel groot privéterrein waar appelbomen staan, en daar wordt niet zoveel geknald. Dus voor alle zekerheid is dat rustiger voor mij. Ik hoop dat iedereen een heel goed en gezond, met alle geluk en liefde, het nieuwe jaar in gaat.

En dan iets anders...Mijn baasjes hebben die rare boom het huis uitgedaan. Ik zei ook al dat ze geen boom in de kamer moesten zetten, die dingen horen buiten. Ik denk dat ze toch naar me geluisterd hebben. Maar ja, misschien is het ook wel de tijd van het jaar. :D
Maar ja, nu hebben ze die rare boom het huis uitgedaan, en is mijn vrouwtje en haar moeder, druk met een jurk bezig. Die is voor het dansen zegt ze, en ze heeft me verboden om er bij te zitten. Ik mag er nog net naar kijken, en daar houdt het dan ook mee op. Als ik even te dicht bij kom, dan roept ze,, eehhhhh" en dan weet ik genoeg. Maar het is ook wel een leuk spelletje, want als ik te dicht bij kom, en ze roept ,,ehhh'', dan kan ik snel weg rennen, en dat een paar keer achter elkaar aan doen is wel heel erg leuk. Mijn vrouwtje vond het alleen niet zo leuk, en heeft mij samen met mijn baasje toen maar het huis uitgestuurd voor een flinke wandeling. We mochten niet eerder terug komen, als dat we helemaal moe waren. Nou, sjonge, we hebben toch een eind gelopen... En toen we weer terug kwamen, kon die jurk me echt helemaal niks eer schelen. Maar ik vind hem wel heel mooi geworden. En ben ik helemaal lekker opgerold tussen de kussens op de bank gaan liggen en heb ik heerlijk geslapen.Toen ik weer wakker werd stond de jurk, kant en klaar op een paspop, bovenop een tafel, en kon ik er niet meer bij. Mijn vrouwtje is wel slim. :D

liefs Linda, kevin, Svenn en Kaï en een hele dikke poot van Diego


20-12-2006 alweer 7 weekjes in dit kouwe landje
Precies 7 weken ben ik nu bij mijn nieuwe gezinnetje. En ik heb het reuze naar mijn schik.

Mijn baasjes zijn sinds deze week nog blijer met mij, want ik heb eindelijk door dat ik de dagelijkse boodschappen buiten behoor te doen. Ik loop al los aan de voet, al wil ik dat alleen maar bij mijn bazin doen. Zij is mijn baas, dus ik zorg natuurlijk wel dat ik het hardstikke goed voor haar doe. Als ik dan met de baas aan de wandel ga, dan doe ik net alsof ik doof ben....resultaat...ik mag niet meer los bij hem. :( Dus ik denk dat ik er maar aan moet geloven, en toch ook naar hem moet gaan lopen. We wonen vlakbij een bos (als ik met mn voorpoten in het vensterbank sta, kan ik m zien) en daar kan ik heerlijk dollen en racen. Ze hebben er ook dichtbegroeide sloten, en die had ik niet gezien. best wel stijl en met resultaat dat ik naar beneden gleed en niet meer omhoog kon komen. Nadat iedereen uitgelachen was, (ik kon er allang niet meer omlachen) heeft mijn bazin me er maar weer uitgeplukt. Nou toen moest de baas er aan geloven, want zaten we met zn tweetjes vast onder in de sloot.
En wat heb ik nu geleerd????....Goed kijken waar ik loop dus.

En 's avonds ben ik helemaal moe. slapen, slapen en nog eens slapen.

Morgen moet ik weer naar de dierenarts, en krijg ik mijn laatste enting. Ik ben benieuwd hoeveel ik weer gegroeid ben, maar mijn baasjes zeggen vast heel veel, want ik kom al boven de kamertafel uit, en ik heb gister de pannekoek bij mijn baasje van het bord gepikt. Daar was die trouwens niet zo blij mee. Maar het smaakte me best.

En dan mijn baasjes nog even aan woord.

Diego is nu 7 weken bij ons en in hem hebben wij echt een derde zoon erbij. Hij is niet meer bij ons weg te denken, zo heerlijk om hem om ons heen te hebben. RDE hardstikke bedankt dat we via jullie deze mogelijkheid kregen om deze heerlijke kanjer te adopteren.

7-12-2006 Kersthond
Wat een lol. Welke grapjas heeft nu weer de kersthondenwedstrijd bedacht??? Mijn baasjes schijnen het hardstikke leuk te vinden, maar ik zag er de lol, in eerste instantie niet van in. Slinger om, kerstmuts op, onder die enge boom (die zomaar in de kamer staat, waar ik niet naar mag blaffen, niet naar mag grommen, geen mooi gekleurde balletjes uit mag pikken) zitten. En mijn baasje maar foto's maken. Lach je je nu niet slap???.......Ik wel, toen ik ineens door had dat eraan de kerstmuts een bolletje zat, waar ik wel lol mee had. Die slinger om mijn hals was ook een leuk speeltje, en dat mijn baasje graag wou dat ik keurig ging zitten, nou, dat kon ze dus wel mooi vergeten. Dit is toch geen moment om mooi te gaan zitten zijn? Dit is het moment om juist daar mee te gaan spelen, waar ik anders niet aan mocht komen. En het resultaat...Nou je ziet het. :D

28-11-2006 Diego foto
Nou daar ben ik weer. Een groot aantal kilo's zwaarder en hardstikke gezond. Ik ben al bij de dierenarts geweest, voor een extra APK keurinkje en wat denk je...zo gezond als een vis. Ondertussen weeg ik 5 kilo en 650 gram, m'n baasje roept al dat ik geen schoothondje meer ben. Maar ja, ook al word ik zo groot als een dog, die schoot ligt toch het lekkerst, dus ze moeten niet zeuren hier. Ik heb nu twee entingen gehad en over drie weken krijg ik de laatste. Als ik zo door groei zoals ik nu doe, wordt ik ongeveer een keer zo groot en rond de 15 kilo. Maar ja, ik ben zoals iedereen zegt, een echt verassingshondje. Leek ik eerst op een labrador, twee weken later op een podenco, en nu, weer twee weken later, twijfelt zelfs de dierenarts waar ik op lijk. Ik ben en blijf gewoon een verrassing.

Ook ben ik een echte showhond, ik weet heel goed dat ik een lekker ding ben, de oehs en aahs zijn dan ook in de lucht, als ik langs kom.

Ik ben dol op andere hondjes, en dat treft, ik woon in een hondrijke buurt, dus altijd wel iemand die met mij wil spelen. Ik ben ook dol op kinderen, mijn vriendjes svenn en kaï zijn ook weer dol op mij en daar zijn we allemaal heel blij om. Wat ik ook leuk vind is, tekenfilmpjes kijken. Svenn en kaï komen dan altijd zo lekker bij me zitten en kriebelen en kroelen wat met me om. Zo kan ik natuurlijk uren blijven kijken. En dan is het 6 uur, en is het papa, maama tijd. Nou je snapt wel, dat we dan met zn drieën lopen te mokken, dat de tekenfilms zijn afgelopen. Misschien moet ik me ook eens gaan verdiepen in het journaal. ;)

En dan het zindelijk worden, tja moeilijk...Het gaat al wel beter, maar mn baasjes beginnen steeds lelijker te kijken als er iets in de kamer gedropeerd wordt. Dus ik begin langzaam aan te begrijpen dat ik alleen maar bij de deur hoef te gaan zitten als ik dr uit moet. Ff blaffen en ja, t werkt, dr op uit. Het gaat al wel steeds beter met veel koekjes en lekkers, maar het is moeilijk hoor.

Owh ja, vorige week mocht ik voor het eerst los lopen door het bos. dat was geweldig. Ik heb ongelovelijk goed geluisterd, en ze waren super trots op me. Dat los lopen was een groot succes, alles zag er ineens veel groter uit. leuk joh, zo'n grote bult blaadjes, en dan erin springen. Hihi, een lol dat ik had. En omdat ik zo goed luisterde mag ik nu veel vaker los. Ik heb het hier reuze naar mijn zin.
3-11-2006 daar ben ik dan
Eindelijk!!! Daar ben ik dan... Ik was het wachten en de vele kilometers rijden dan ook dubbel en dwars waard. In plaats van kwart voor een, kwam ik om kwart voor 8 aan op zaventum. En daar waren ze dan...Mijn nieuwe vriendjes...Kaï, mijn kleine grote continu ik-wil-knuffelen-vriend en Linda mijn allerbeste vriendin. Wil ook continu knuffelen en dat bevalt me prima. Nadat ik helemaal plat geknuffeld en door iedereen bewondert was, gingen we naar de auto. Broer chevy ging ook met mij mee. Zijn baasje woont in assen en komt hem morgenmiddag bij mijn nieuwe baasjes ophalen. Zo'n nacht nog even met zn tweetjes beviel ons prima. We kunnen een lawaai maken joh...

Na een lange vliegrit en een bijna net zo'n lange autorit kwam ik dan in mijn nieuwe thuis. En ongelovelijk...er brande nog licht. Om half 3 'snachts. Snap je dat nou? Mijn nieuwe allerbeste grote vriend kevin was zo nieuwschierig naar mij dat hij niet eerder kon slapen dan dat ie ook met mij geknuffeld had. Heerlijk al dat geknuffel. Toen moest ik nog kennis maken met een lid van de familie, maar die lag zo vast te slapen, dat het maar moest wachten tot morgenochtend. Nadat we lekker hadden gegeten en gedronken zijn we een rondje gaan lopen. Moet ik ineens aan zo'n riempje lopen. Irritant joh, moet daar toch echt nog aan wennen. Maar mijn vriendin zegt dat dat wel goed komt, dus daar vertrouw ik dan maar op. Mijn eerste plas had ik al gedroppeerd op het vliegveld in de aankomsthal (ze zullen ook weten dat ik er was) en thuis heb ik de inhoud van mijn darmen maar eens geleegd. Zag dr allemaal prima uit. Dus daar waren mijn baasjes ook blij mee.

En toen moest ik verplicht slapen. Met broer chevy in de bench. haha en dan dachten ze dat wij gingen slapen. Dacht het niet, speel time. Om de rust in huize Hamming toch enigzins te behouden en geen ruzie met de buren te krijgen, hebben chevy en ik uiteindelijk toch maar apart geslapen. Ikke naast mijn vriendin in de bench en mijn broer in een hele grote doos naast mijn vriend. En toen.....Toen vielen wij heerlijk in slaap. We waren toch wel heel erg moe. En 's morgen vroeg om half 7 was het weer feest. Ik werd wakker, ging een eindje lopen met mn vriendin en broer om vervolgens binnen de plas te doen. Dat gras is me veel te koud aan de kont. Maar mijn vriendin zegt weer dat ook dit wel went en dat ik het vanzelf wel buiten doe. Wat zijn ze toch lief he.

En toen was het tijd om Svenn te leren kennen. Ook al zo'n grote kleine vriend. En weet je....Hij houd net als ik, ook ongelovelijk van knuffelen. Ik bof maar. Een ding weet ik zeker, ik heb het hier prima naar mijn zin... Ik houd jullie op de hoogte, en als ik weer iets beleef, dan blaf ik het hier weer neer.