Weblog

Billy (Billy)


13-5-2010 .
..

15-3-2010 Billy weer een half jaar later
Eigenlijk is het vreselijk, maar het foto's maken wil maar niet lukken. Billy is en blijft bang van het fototoestel. Ik heb het er met mijn trainer over gehad hoe dit nu komt, en hij zegt dat dit komt omdat wij met een fototoestel focussen en dat het fototoestel voor hem het oog uitvergroot. Nou ja, hoe het ook zij, ik kan geen foto van hem krijgen! Erg jammer! Ik zou hem graag showen aan jullie. Hij ziet er supergoed uit, is nu vier jaar en is echt een stoere jongen geworden.

Het gaat nog altijd super met Billy. Inmiddels is hij wel wat ouder en wijzer, en zijn puberstreken zijn nu wel ver over. Op de training doet hij het nog altijd goed. Hij is al geslaagd voor G&G beginners, en nu zijn we gestart met G&G1. Bij deze training moet hij over een hindernis springen, en dat vindt hij eng...hij gaat er steeds langs in plaats van over. Vorige week nog zijn we samen gevallen omdat hij voor mijn voeten sprong om de hindernis te ontwijken, en dat terwijl ik net in de lucht zweefde om over de hindernis te gaan. Dat wordt dus keihard trainen dit seizoen om hem dit te leren, maar als hij dit weet te overwinnen dan zijn we weer een stap verder. Ik zou graag behendigheid met hem gaan doen, maar denk gezien de moeite die het oplevert om hem over de hindernis te laten durven, dat dit teveel stress wordt. De training moet ontspanning zijn voor baas en hond, vooral voor de hond, en ik wil niet dat hij er tegenop gaat zien om naar de training te gaan. We gaan dus voorlopig gewoon verder met de G&G trainingen tot we alles hebben gedaan, en dan zien we wel weer verder.

28-6-2009 Een update
Het is al weer lang geleden dat wij een berichtje hebben achter gelaten, dus we zullen weer eens wat schrijven.

Het gaat nog altijd goed met Billy. Inmiddels is hij 3 jaar en hij doet het heel goed in ons gezin. Wel nog steeds af en toe schrikachtig in situaties die hij niet kent, maar het gaat goed. Hij is dikke maten met de zoon des huizes, en met de andere hond en de kat.

Billy is inmiddels geslaagd voor zijn gehoorzaamheid A en B, en binnenkort starten we met de training Gedrag en Gehoorzaamheid beginners. Hij luistert geweldig goed, en hij vindt het ook geweldig om naar de trainingen toe te gaan.

Meer spannend nieuws is er eigenlijk niet. Het gaat gewoon goed. Billy is een echte lieverd en we willen hem nooit meer kwijt....


Groetjes Ingrid


10-10-2008 Nieuw trainingsseizoen
In april waren we gestart met gehoorzaamheid B, maar aan het einde van het seizoen waren we gezakt voor het examen. Dat was voornamelijk mijn schuld, want omdat wij middenin een verbouwing / verhuizing zaten, hebben we niet of nauwelijks getraind. Maar het is goed voor Billy om onder de mensen en de honden te komen, dus we zijn opnieuw begonnen.

We hebben nu weer een paar lessen gehad, en je merkt nu dat Billy zich veel sneller aanpast in een groep met vreemde mensen en honden. Hij is lang niet meer zo bang als de twee vorige seizoenen. Hij moet wel een beetje geduldige trainer hebben, want niet iedere trainer mag hem zomaar ineens aanhalen, maar wij hebben een vrouw en dat gaat meestal beter. En met haar omkoopkoekjes lukt het zeker.

Verder gaat het prima met Billy. Hij gromt nog steeds tegen vreemd bezoek, maar komt nu al weer wat sneller onder tafel uit en meestal mag het bezoek hem toch wel aanhalen voor vertrek. Een hele vooruitgang, want eerst mocht dat nooit. Hij is vreselijk lief en wordt dan ook tot de grond toe verpest bij ons. Kroelen is het liefste dat hij doet. Vooral met de kat gaat het bijzonder goed, het zijn dikke maten geworden. Als de kat op de stoel ligt, dan legt Billy zijn grote kop erbij. De kat zet dan zijn pootjes zachtjes op de kop van Billy en likt heel zijn kop af en Billy....die laat het zich allemaal welgevallen, die vind het wel prettig zo. En ook met onze hond Binky klikt het goed, die kunnen elkaar ook al niet meer missen.

En foto's....ja, dat wil dus echt niet lukken. Iedere keer als ik mijn fototoestel pak dan zit hij onder tafel en komt hij er niet meer onderuit. Helaas......

9-4-2008 Gehoorzaamheid B
Op 1 maart zijn we weer gestart met de training, dit keer gehoorzaamheid B. Billy moet wel even wennen aan al die vreemde honden. We hebben wel onze "oude" trainer, dus dat is wel fijn, daar is Billy al niet meer zo bang van, maar de trainer heeft ook een stagiaire en die vindt Billy wel heel eng.

We zijn de eerste paar lessen alleen aan het herhalen geweest en nu wordt het langzaamaan moeilijker. We moeten volgen en dan de groep passeren. Ook komen de andere geleiders voorbij ons om te volgen. Nou, Billy wilde de anderen de eerste keer wel opvreten, maar nu lukt het mij om hem niet meer te laten uitvallen naar de andere honden. Verder moet hij in een vak gestuurd worden van pionnen. Hmmmm....pionnen....die kende Billy nog niet, dus dat duurde wel even voor hij daar tussen durfde te komen.

Inmiddels hebben we zes lessen gehad, alle oefeningen herhaald, moeilijker gemaakt en we zijn nu ook wat nieuwe dingen aan het leren. Billy vindt het helemaal geweldig, is superenthousiast en het is ook merkbaar in huis, want hij gaat zo ook steeds beter luisteren. Nu alleen nog rustig aan de lijn leren lopen als we andere honden tegen komen, want dat gaat nog niet altijd even goed. Afgelopen week heeft hij mijn vinger maar weer eens gekneusd omdat hij ineens een run nam in de richting van een andere hond en ik er te laat erg in had. Maar dat geeft niet hoor. We houden vreselijk veel van dat beest, hij kan wel een potje breken bij ons.

Ik hou jullie weer op de hoogte van onze vorderingen!

13-1-2008 Herexamen
Vandaag hebben Billy en ik herexamen gedaan voor gehoorzaamheid A. Vorige keer waren wij gezakt op volgen, dat ging niet zo goed, verder ging alles goed. Nu ging het volgen heel goed, en ook komen op bevel ging stukken beter dan vorige keer, maar hij wilde de opdracht "voet" eigenlijk niet uitvoeren. Verder ging het wel goed, maar ik twijfelde toch enorm of we het gehaald hadden, maar uiteindelijk waren we geslaagd met "zeer goed". Ik een diploma, en Billy een penning van de club voor aan zijn halsband verdiend. Ik ben natuurlijk keitrots op mijn hond. Nu gaan we in maart weer verder en starten we met gehoorzaamheid B.

16-12-2007 uitslag examen
Vandaag was de diploma-uitreiking van de hondenclub. Enige tijd geleden ben ik met Billy gestart met Gehoorzaamheid A. Het examen was afgelopen woensdag en ik wist al dat we waren gezakt, want het volgen ging niet zoals het moest, en ook het komen op bevel ging iets minder. Maar wat ben ik trots op mijn hond, want hij had heel veel punten, genoeg om "uitmuntend" op zijn puntenlijst te hebben staan, maar omdat volgen een verplicht onderdeel is en dit onvoldoende was, waren we toch gezakt. Er waren mensen geslaagd die veel minder punten hadden dan wij, maar omdat zij op de verplichte onderdelen goed hadden gescoord waren zij wel geslaagd. Jammer, maar niets aan te doen. We hebben enorm ons best gedaan, maar het is niet gelukt. In januari mogen we wel herexamen doen, dus we gaan nu keihard trainen op dat volgen natuurlijk, zodat we misschien toch nog naar de B-cursus mogen. Lukt het niet, dan doen we A opnieuw.

Sinds we naar de hondenclub gaan is Billy zoveel beter in zijn vel gaan zitten. Hij is een stuk minder bang voor vreemde mensen en doet een stuk minder lelijk tegen vreemde honden. Alleen hier thuis schiet hij nog steeds grommend onder tafel als er vreemden binnen komen, maar op de club gaat het goed. Billy vind het ook geweldig om naar de training te gaan, dus we gaan lekker door, het maakt niet uit of het A of B wordt, we gaan in ieder geval lekker door met trainen. Volgens de trainer heeft hij het in zich om ver te komen, dus we gaan er voor.

7-11-2007 De training
Weer even een update, want dat is al weer even geleden. Nog steeds zonder foto's, want dat wil nog steeds niet echt lukken.

Wij hebben vanavond onze tiende training gehoorzaamheid A achter de rug, Billy en ik. Het gaat hartstikke goed. Er zijn een paar honden waar hij hele dikke maten is op de training en als hun auto stopt, dan is hij al helemaal superenthousiast. Alleen daarom al vindt hij het superleuk om te gaan. Er is op de training wel een chihuahua die steeds naar hem uitvalt. Wat een lefhebber hoor, dus daar heeft hij wel een superhekel aan, het liefst zou hij hem opvreten. Daar hou ik hem vandaan. Maar verder gaat het goed.

De meeste oefeningen lukken ook al heel erg goed. Het loslopen vind ik zelf nog wel heel erg eng, vooral omdat hij in het begin zo lang van huis is geweest. Ik heb het nadien nog niet echt durven doen. Maar het komen op bevel gaat best goed bij de training en dat heeft hij zelfs ook al een paar keer op korte afstand van mij vandaan los gedaan, zo ook het op zijn kleed sturen, dus dat gaat wel goed. De trainer vond hij in het begin supereng, maar inmiddels mag hij Billy nu ook wel voorzichtig aanhalen. De commando's zit, zit-blijf, af, af-blijf, voet, naast, tandjes en staan gaan heel erg goed. Het volgen doet hij met een stuk worst in mijn hand perfect. Zonder worst ziet hij dit nog niet zo zitten, dan trekt hij liever aan de lijn. Al met al boeken we vooruitgang. Nog 3 lessen en dan is het examen. Ik weet niet of we gaan slagen, maar anders doen we de cursus gewoon weer over. Ik ben allang blij dat hij het allemaal zo goed doet en hij al heel veel angsten heeft overwonnen hierdoor.

12-9-2007 Pillenavontuur
Pfff, vandaag maar weer het nodige beleefd met Billy.

Mijn zoon heeft pijn in zijn arm, waarvoor hij diclofenac moet slikken. Vanochtend had hij zijn tablet ingenomen, en het doosje met tabletten op tafel laten liggen. Dat had ik niet gezien. Zoon naar school, ma onder de douche, ik kom terug beneden.....had Billy het doosje met pillen te pakken gekregen en er tien opgegeten, een heel kaartje vol!!!

Ik ben enorm geschrokken en heb meteen de dierenarts gebeld. We mochten meteen komen. Billy kreeg een spuit om te gaan braken. Na een minuutje of vijf gebeurde dat ook, en kwam alles er weer uit. Gelukkig dat we er zo snel bij waren, zei de dierenarts, want nu had hij er geen schade van opgelopen. Wel moeten we hem een paar dagen in de gaten houden of hij er verder geen last meer van krijgt, maar het ziet er naar uit dat we er ruim op tijd bij waren. Billy loopt weer te spelen en gek te doen als vanouds. Maar stel je toch voor dat je naar je werk bent als er zoiets gebeurd...moet je toch niet aan denken!

Weer wat geleerd, geen pillen op tafel laten liggen als je een puberhond hebt, al wist ik dat al wel, maar nu moet de puberZOON dat nog even leren. Het houdt je van de straat he, puberhonden en puberkinderen.

5-9-2007 De eerste training
Gisteren ben ik naar de theorieles geweest van de gehoorzaamheidscursus A. Vanavond hebben Billy en ik onze eerste praktijkles. Voor vandaag hadden we een opdracht meegekregen: zorg dat de hond vanavond een link legt tussen de clicker en iets lekkers. Dus de hele dag klik-kluifje eigenlijk. Nou, dat ging geweldig. Bij ons was het meer van klik-hond onder tafel, om er vervolgens heel lang niet onderuit te komen. Och arm beest.....

Nu zijn we zo'n beetje een hele dag in de weer met die clicker, en als ik nu klik dan duikt hij nog steeds in elkaar, maar niet onder de tafel. Heel schoorvoetend pakt hij zijn kluifje wel aan. Zou het toch nog goed gaan komen???

Vanavond was de eerste praktijktraining. Ik vond het zelf wel een beetje griezilig. Hoe zal hij reageren....vreemde mensen vindt hij eng en doet hij hier in huis lelijk tegen. Tegen alle honden valt hij uit als ik met hem wandel...

Ik ben extra vroeg gegaan, zodat hij op zijn gemakje even rond kon kijken wat er allemaal gebeurde op het terrein. Veel mensen, veel honden, veel nieuwe indrukken. Voor de les nog even bij de trainer wezen uitleggen dat Billy uit Spanje komt, dat hij soms voor mij nog onvoorspelbaar gedrag vertoont ten opzichte van vreemden en honden, dat hij doodsbenauwd is voor de clicker, enz.

Toen met de rest van de mensen en honden het veld op gegaan, en wonder boven wonder ging het best goed. Daar op het terrein was hij natuurlijk vreemd, en dat hielp in ieder geval met de contacten met de andere honden. De trainer denkt dat hij het rondje dat wij meestal met hem lopen als zijn territorium ziet en dat hij dat daarom doet; daar wil hij geen indringers. Alhoewel hij het normaal ook doet als ik ergens loop waar hij nog niet is geweest, maar goed, nu deed hij het in ieder geval niet! Tegen de mensen heeft hij ook niet gegromd, alleen blafte hij even tegen de trainer toen hij dichterbij kwam en later ook toen hij zijn pet op had gezet, maar verder ging het goed. Hij beheerst natuurlijk nog lang niet alle commando's, en de aandacht vasthouden dat lukt ook nog niet, maar het feit alleen al dat hij op het veld niet zo bang was en in ieder geval de opdrachten wel uitvoerde die hij wel kende, vond ik op zich al geweldig van hem. Al met al dus een hele goede les geweest, zowel voor Billy als voor mij, en nu een hele week trainen....veel kluifjes worden dat.

17-8-2007 Billy de waakhond
Zondag werd ik bij ons in de wijk klemgelopen door een groep jongeren. Het zijn echt hinderlijke jongeren, die de boel altijd een beetje terroriseren. Ik had ze al zien staan, dus ik was expres met Billy al een andere kant uit gelopen, omdat ik niet wilde dat Billy in een voor hem vervelende situatie zou komen. Hij kan soms nog zo angstig reageren naar vreemden.

Helaas hadden deze vervelende jongeren ons ook gezien, en langs een andere kant kwamen ze naar ons toe. Normaal duikt Billy ineen, maar nu niet. De groep kwam in een grote cirkel om ons heen en Billy gromde stevig. Dat doet hij altijd, ook als er vreemden thuis binnen komen, maar dan duikt hij meestal ineen. Nu niet, hij bleef rechtop en gromde. Ze wisten niet hoe snel ze een eind verderop moesten komen. Ze beenden in grote passen verder, roepend naar elkaar "zie je wel dat ik er voorbij durf, ik ben niet bang", maar bang waren ze wel. Goede waakhond he? Dat had ik nu nog niet verwacht eigenlijk, maar hij deed het toch maar voor zijn vrouwtje. Natuurlijk breeduit beloond en wel veertig kluifjes gegeven toen we thuis kwamen.

Ik ga proberen weer eens wat foto's te maken voor op de weblog, maar Billy is een schijterd. Als ik mijn fototoestel durf te pakken is hij weg. Ik probeerde het net met mijn telefoon, maar dan rent hij gauw met de staart tussen de benen naar binnen, dus dat lukt nog niet zo erg. Foto's volgen dus nog!

4-8-2007 Vakantie
Onze week vakantie zit erop. Ter voorbereiding moesten de honden worden ingeent om naar het pension te mogen, ook Billy. Hij was niet zo aardig tegen de dierenarts, dus voor de zekerheid toch maar een bandje om zijn bek gedaan. Maar goed ook, want na de eerste prik hapte hij naar de dierenarts, en hij moest er nog eentje voor kennelhoest! Gelukkig is de dierenarts er dankzij het bandje zonder kleerscheuren vanaf gekomen.

Toen naar het pension. Mijn man heeft hem samen met mijn dochter en met mijn andere hond weggebracht. Moeilijk vonden wij dat, want je weet niet wat zo'n beest heeft meegemaakt en wat er in dat koppie omgaat, wat voor herinneringen dit bij hem oproept. Gelukkig hebben wij een vertrouwd adres waar wij al jaren komen, en waar wij van weten dat zij goed voor de honden zijn. Dus met lood in de schoenen toch maar naar het pension. Ze mochten samen in een kooi, maar ook dat vond Billy niet zo leuk. Hij keek mijn man en dochter helemaal na, alsof hij wilde zeggen laat je ons nu hier achter.

De hele vakantie heb ik er toch wel over gepiekerd. Hoe zou hij het hebben.....vannacht zijn we thuis gekomen en vanmorgen heeft mijn man hem weer met mijn dochter opgehaald. Gelukkig is het heel goed gegaan. Dankzij de uitleg van mijn man wist men in het pension iets over zijn achtergrond, dus heeft men daar ook rekening mee kunnen houden. De eerste dagen had hij wel een beetje angstig gereageerd, maar dat ging al snel over. Hij was wel iets afgevallen, ik denk door de stress, maar niet overdreven veel. Hij zag er goed uit. Eerst wilde hij niet uit de kooi komen, had hij niet in de gaten dat de baas hem kwam halen. Maar eenmaal thuis was hij blij dat hij weer hier was. Het duurde even voor hij het in de gaten had dat hij thuis was, maar nu is hij weer helemaal de oude Billy. Ik was even bang voor een terugslag, maar nee hoor, het gaat prima! Hij heeft de hele middag heerlijk liggen kroelen en nu ligt hij lekker in zijn mand te slapen. Gelukkig zijn mijn hondjes weer thuis!


Groetjes Ingrid

4-6-2007 Braaf...........
Een en al verbazing.....ik heb zowaar een brave hond aan de lijn! Ik kan er nog niet helemaal over uit, hoor! Als ik een andere hond tegenkwam, dan leek het net zo'n razende roel en begon Billy als een gek te trekken en rondjes te draaien aan de riem. Maar nu ineens gaat het hartstikke goed.

Als hij trekt aan de lijn, dan zeg ik niets, maar blijf ik gewoon stilstaan, en warempel (Billy is behoorlijk slim) hij heeft nu na een paar dagen door waarom ik dat doe! Hij stopt dan ook, kijkt op en doet een stapje terug om de lijn weer los te laten. En dan beloon ik hem vreselijk natuurlijk. Na een paar dagen dit consquent vol te hebben gehouden trekt hij al bijna niet meer. Hij heeft nu door dat hij door dat getrek niet sneller zijn doel bereikt, maar eerder langzamers. En dat was nu net de bedoeling.

Nou oke dan, als hij een andere hond tegen komt, dan probeert hij nog wel even of trekken helpt. Maar dan zeg ik alleen kort en krachtig NEE en ook dat begint hij nu te snappen, dat dat getrek en gedraai aan de riem niet op prijs wordt gesteld. En dan volgt er natuurlijk weer een beloning, en daar doet hij alles voor.

30-5-2007 update van Billy
In huis gaat het prima met Billy. Hij is niet meer zo angstig van allerlei onverwachte dingen, de mensen in huis kent hij nu goed en accepteert hij nu ook zonder grommen, zo ook de hond en de kat. De rol aluminiumfolie, die blijft hij wel doodeng vinden, dat verbaasd me nog steeds. Als ik die pak, dan kruipt hij naar zijn mand. Bizar vind ik dat, of het nu het geluid is of de rol zelf, maar die blijft hij akelig vinden. En ik doe er niets bijzonders mee hoor, alleen mijn brood inpakken als ik ga werken!

Afgelopen weekend hebben wij de verjaardag van Melvin gevierd en het was dus druk met mensen. Hij was een beetje onrustig en gromde hij naar iedere \"nieuwe\" bezoeker die binnenkwam. Ik heb hem wel met argusogen in de gaten gehouden, bang dat hij toch in de drukte iemand zou bijten, maar het ging gelukkig goed. Zo lang ze hem maar met rust lieten, liet hij hen ook met rust. Maar er was 1 bezoeker die hem maar bleef aanstaren omdat hij zo gromde. Die had iets te bewijzen of zo, dat ze er niet bang van was of zo. Daar ben ik toch maar even voor gaan staan en heb die persoon toch maar duidelijk gemaakt dat ik dat niet goed vond. Daarna ging het wel beter, maar als zij opstond, dan was het weer grommen geblazen. Die twee lagen elkaar duidelijk niet!

Aan de lijn gaat het iedere dag beter. Hij luistert redelijk goed, maar owee als hij een andere hond tegen komt. Dan is hij helemaal gefocused op die hond, dus dat moeten we nog proberen af te leren. Hij draait nu niet meer als een gek rondjes aan de riem, zoals hij in het begin deed, maar hij is wel helemaal op de hond gericht die hij ziet. Veel mensen die ik tegenkom met honden draaien spontaan om en bieden aan om maar de andere kant op te lopen, zoveel lawaai maakt hij als hij een andere hond ziet. Blaffen, grommen, springen, alle haren gaan rechtop, mensen zijn dan echt bang voor hem. Fietsers waren eerst dingen om naar te bijten, maar die ziet hij eigenlijk niet meer voorbij komen. Wel loopt hij nog constant met zijn neus in de wind te snuiven in de richting van het natuurgebied waar hij de eerste dagen heeft rondgerend toen hij was ontsnapt, dus ik durf hem voorlopig nog niet los te laten wandelen.

Vandaag ben ik met Billy en Binky een grote wandeling gaan maken. Wat is daar zo bijzonder aan zullen jullie je afvragen. Niet voor het eerst natuurlijk dat we wandelen, dat doe ik elke dag. Maar bijzonder aan deze wandeling is, dat ik het spitsuur heb opgezocht. Precies op het tijdstip dat het bij mij in de woonwijk vreselijk druk is, als de basisschool die zo\'n 1000 leerlingen telt uitgaat. Eigenlijk heb ik dit een beetje bewust gedaan om eens te kijken hoe Billy er op reageert. Gewapend met een zak vol kluiven heb ik beide honden aangelijnd en zijn we gaan lopen. Billy deed het hartstikke goed. Bij de school was het erg druk met kinderen, die gillend en schreeuwend de school uitholden. Er waren vreselijk veel fietsers op en rond het fietspad, moeders hadden honden bij zich, kortom, het was een echte warboel. Ook waren er nog mensen van de gemeente aan het werk rond de school met een aggregaat of iets dergelijks. Billy vond de drukte wel een beetje eng, maar Binky liep stoer vooruit en Billy volgde zijn voorbeeld. Even schrok hij van het lawaai van de aggregaat, maar hij vermande zich vrij snel. Kwamen we honden tegen op ons pad, dan liet ik hem zitten en beloonde ik hem met een kluifje, en eigenlijk zijn we zonder echte problemen door de drukte heen gekomen. Tot we bijna thuis waren en er een klein hondje met een oud vrouwtje passeerde met zo\'n riem waarmee ze heel ver bij de eigenaar vandaan kunnen lopen. Toen flipte hij weer even en wist die vrouw niet hoe snel ze een andere route moest kiezen. Daar schrok ik dan wel weer even van, maar goed, verder hebben we lekker ontspannen gewandeld vandaag.

Ik heb al geinformeerd voor een training en in september start hier in de buurt de volgende cursus gehoorzaamheid. Hiervoor ga ik samen met Billy inschrijven. Ik heb er hartstikke veel zin in, want het lijkt mij dat Billy het hartstikke goed gaat doen op de training. Hij is erg slim, leert best snel, hij doet echt alles voor de kleinste beloning.

Nou, heb ik weer een heel verteld en zijn jullie weer op de hoogte dat het allemaal goed gaat met Billy hier in Bergen op Zoom.

14-5-2007 Iedere dag een stapje vooruit
Het gaat iedere dag een beetje beter met Billy. Het dagelijkse puberbezoek wordt nu vriendelijk begroet, op die enkeling na die Billy nog nooit heeft gezien. Of dat meisje dat vanavond op bezoek komt en zich wil voorstellen aan de vrienden van mijn zoon......ooooeeee......dat is eng, mensen die elkaar de hand schudden als ze net binnen komen. Luid blaffen, dat schrikt af en dan gaan ze tenminste snel zitten en doen ze weer normaal zal Billy gedacht hebben, en het werkte. Het meisje schrikt en gaat snel zitten, en vervolgens kon Billy voorzichtig snuffelen en kennis maken.

En weglopen............we zijn er nog niet gerust op hoor, maar het lijkt erop dat die behoefte afneemt. Hij sprint niet meer steeds mee naar de voordeur om te kijken of hij weg kan glippen, hij blijft nu netjes in de kamer als de bel gaat. Maar we hebben wel de nodige voorzorgsmaatregelen extra genomen om te zorgen dat het niet weer voorkomt.

En de mannen in huis, die zijn echt niet meer eng. Kroelen dat hij er mee doet. Hij is dol op de baas, maar goed, die laat hem dan ook meestal uit en geeft het vaakst het eten, dus dat helpt enorm natuurlijk. En de poes....die heeft het nog steeds niet zo op met Billy, maar gelukkig komt ze wel weer binnen lopen. Ze is nog wel op haar hoede, maar Billy kijkt er meestal niet naar om, of hij wil alleen maar aan haar snuffelen. Met boerenfoks Binky heeft hij gelukkig nu wel vriendschap gesloten, maar jaloers is hij nog wel op haar hoor. Hij heeft een enorme mand (maatje deense dog) en zij heeft een klein mandje (maatje jack russel), maar hij moet en zal het liefst in haar veel te kleine mandje slapen. Binky vindt dat niet zo erg hoor, kan zij tenminste in die veel te grote mand.

8-5-2007 de eerste foto's
Billy is nu een week in ons gezin in Bergen op Zoom. Het gaat eigenlijk hartstikke goed. Onze tuin is nog volop in aanbouw, dus daar kan hij naar hartelust ravotten. Hij begint te wennen aan al het pubergedruis dat hier dagelijks over de vloer komt. Als ze in het donker binnen komen wil hij er nog wel eens naar grommen, maar overdag gaat het prima en doet hij dat niet meer. Hier op de foto's zie je hem met zoon Melvin, en met dochter Lindsay.

Een borstel vindt hij doodeng, maar hij verhaart nogal, dus daar moest ik een list op verzinnen. Ik heb een borstel handschoen gekocht. Ook dat was heel even eng, maar eenmaal gevoeld vond hij het heerlijk en mocht Lindsay hem borstelen.

De kat is nog steeds wel bang van hem, maar Billy heeft wel heel veel respect voor haar, want als hij in haar buurt komt dan blaast ze heel hard en dreigt ze met haar nagels. Genoeg lawaai om af te druipen. Met onze boerenfoks Binky gaat het goed, we moeten alleen een beetje oppasssen met eten en kluifjes geven, want dan wil hij zich nog wel eens dominant opstellen en haar in de nek buiten. Binky piept dan heel hard, maar volgens mij piept ze harder dan dat het zeer doet.

Dit zijn de eerste foto's. In het begin had hij geen erg in de fotocamera, maar nu vindt hij opeens die flits doodeng en kruipt hij meteen weg als ik mijn fotocamera durf te pakken. Jammer, want zo heb ik al wat leuke fotomomenten gemist.

5-5-2007 Wat een avontuur.....
Gisterenmiddag rond 1 uur is Billy ontsnapt. Er stond iemand aan de voordeur en mijn zoon Melvin had hem in de kamer gesloten om de voordeur open te doen. Billy had de tussendeur open gemaakt en was er vandoor gegaan. Melvin had nog geprobeerd hem te pakken, maar Billy had hem van angst in de borstkas gebeten waar hij een fijne blauwe plek aan over heeft gehouden. Toen viel de voordeur dicht en hij kon dus ook niet meer binnen.

Twee uur lang heeft hij er op zijn sokken achteraan gezeten, maar kon hem niet meer te pakken krijgen. Ook zijn vrienden hielpen hem zoeken. Daarna had hij bij de overburen de sleutel gehaald en heeft hij ons gebeld. Mijn man John en ik als een razende uit het werk naar huis om te gaan zoeken. Ik dacht nog als hij ons ziet, dan hebben we hem zo. Dus niet!

Wij zagen hem wel vrij snel rondhollen in het natuurgebied, maar hoe harder wij hem riepen, hoe verder hij wegholde. Eerst liep hij nog in het natuurgebied, maar later ging hij de weilanden in vlak bij drukke wegen en de spoorlijn. Ik was zo bang dat hij onder een auto zou komen of onder de trein....

Wij besloten dan ook maar niet langer achter hem aan te gaan en hem even met rust te laten in de hoop dat hij terug zou gaan naar het natuurgebied, want daar was hij veiliger. En gelukkig deed hij dat ook. We zijn maar thuis gaan eten, het was toen al rond 8 uur, maar niemand had honger en we waren allemaal zo vreselijk ongerust, dat we maar weer zijn gaan zoeken. We vonden hem weer terug in de weilanden, en toen hij ons zag sprintte hij in een streep terug naar het natuurgebied. Het was onmogelijk om hem in te halen, laat staan te vangen. Rond half 10 hebben wij onze zoektocht gestaakt. Wel hadden we alle hulpdiensten ingeschakeld (politie, boswachter, dierenambulance, amivedi) voor het geval men hem zou vinden.

De hele avond heb ik nog in de wijk lopen speuren of ik hem zag, maar tevergeefs. We dachten dat we hem niet meer zelf terug zouden vinden en dat hij ons huis ook na drie dagen bij ons te zijn geweest ook nog niet terug zou vinden. Rond 12 uur wilde ik naar bed gaan, toen net de dierenambulance belde. Hij was bij ons in de wijk gesignaleerd! Ik weer naar buiten, gewapend met riem en brokjes, maar helaas was hij weer ontvindbaar. Degene die hem had gezien had hem geprobeerd te vangen, en dus was hij er weer vandoor gegaan. Ik hoorde op de drukke weg auto's toeteren, dus ik vermoed dat hij daar liep. Ik durfde er niet meer achteraan te gaan, te bang dat hij echt onder een auto zou lopen in zijn vlucht voor mensen.

We zijn maar naar bed gegaan, maar van slapen kwam niet zo heel veel, ik was doodongerust. Om tien voor zes hoorde John buiten een hond janken. Wij er snel uit, ik snel een broek aangetrokken, want van mannen is hij heel bang, dus ik vond het beter om zelf naar buiten te gaan. Hij jankte, dus ik was bang dat hij gewond was geraakt. Hij zat keurig voor de poort te wachten, trok zijn liefste koppie....ik op mijn knieen en kluifjes gevoerd, die hij opat alsof hij in geen jaren had gegeten. Hij stikte van de honger, want hij had zeventien uur buiten rond lopen hollen zonder te eten. Ik lokte hem de poort in, en hij kwam vrolijk kwispelend binnen, net alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat hij zeventien uur van huis is, en dan weer thuis komt. Ik heb hem vrolijk begroet en hem als beloning voor het thuis komen een enorme bak brokken gegeven. Die had hij zo leeg natuurlijk! Nog even geinspecteerd op verwondingen, maar gelukkig mankeerde hij niets. En toen zijn we nog even ons bed ingedoken om te gaan slapen. Ik hoop dat hij niet meer zal ontsnappen, want wat waren we bang dat hij aangereden zou worden. We waren er al alert op omdat wij wisten dat hij bij Natascha ook al eens was ontsnapt, maar nu moeten we nog beter gaan opletten. Wat een avontuur......
2-5-2007 Billy
Gisteren hebben wij Billy opgehaald bij Natascha. In de auto was bij best rustig. Onderweg moesten we nog tanken, dat vond hij wel doodeng. Er stonden twee vrachtwagens te draaien, de chauffeurs stonden tegen elkaar te schreeuwen, onder het afdak van het tankstation was het vrij donker, dus hij kroop rillend in elkaar. Eenmaal weer op de snelweg was het vrij snel over.

Thuis aangekomen was voor ons even spannend, want je weet maar nooit hoe ze zullen reageren. Even vond hij het wel eng, maar al vrij snel kwam hij wat los, ging hij een beetje rondkijken en met iedereen kroelen, zelfs met mijn man en onze puberzoon. Onze boerenfoks Binky vond het maar niks zo'n vreemde snuiter in huis. De kat holde met een dikke staart naar boven, en is via het badkamerraam weer naar buiten gegaan. Natuurlijk kwamen de overbuurtjes nog even kijken naar de nieuwe hond, maar daar bleef hij op veilige afstand vandaan, veilig onder mijn benen liggen.

De nacht is Billy lekker rustig geweest, we hebben allemaal heerlijk geslapen. Vandaag ben ik vrij en kan ik lekker de hele dag bij Billy zijn om hem een beetje te laten wennen. Vanmorgen werd ik kwispelend begroet onderaan de trap, ook de baas werd kwispelend begroet. Na de wandeling heeft hij lekker een bak brokken leeggegeten en nu is hij lekker op zijn gemak aan het bijkomen van alle stress. De puberzoon werd eerst onder gegrom begroet, maar toen hij eenmaal zat ging hij er ook weer bij kroelen. Hij loopt lekker met zijn floss te gooien in de tuin. Ga ik naar binnen, dan gaat hij ook naar binnen, ga ik naar buiten, dan gaat hij ook weer naar buiten. Met zijn nieuwe vriendinnetje loopt het nu ook al wat beter, ze snuffelen steeds voorzichtig aan elkaar en nu vindt ze het ook goed dat hij in huis en in de tuin rondloopt. De kat vindt het nog steeds niks, maar die zal er na verloop van tijd ook wel aan wennen. Straks gaan we lekker een grote ronde lopen in het natuurgebied. Kortom: op dit moment gaat het heel erg goed met Billy.

Ik zal jullie wel af en toe op de hoogte houden van het reilen en zeilen hier in Bergen op Zoom en af en toe wat in dit weblog schrijven. Waar ik wel nieuwsgierig naar ben, is of er nog meer RDE-hondjes bij mij in de buurt wonen.

Groetjes Ingrid