Weblog

Coyan


18-12-2009 Yari wordt getemd
Het is nu wel duidelijke dat Yari behalve voor mensen, niet goed is gesocialiseerd bij zijn vorige baas.Hij is doodsbang voor alles wat dier is, voornamelijk voor andere honden.In huis is hij super lief en gehoorzaam en ik hou heel veel van hem! In huis is hij heel erg op mij gericht en is daar waar ik ben. Daarom wil ik kosten noch moeite sparen om Yari te civiliseren.
Ik heb twee maal een hondengedragsdeskundige bij mij thuis gehad. Die gaf mij de volgende adviezen:
1, Yari apart van Floortje uitlaten en om hem meer op mij gericht te laten zijn alleen nog buiten eten te geven uit mijn hand.
2, Hem geestelijk te vermoeien, maar lichamelijk tot rust te brengen door hem te laten spoorzoeken.
3, Hem langs andere dieren te leiden en te laten volgen door een halti/gentle leader te gebruiken.
4, hem positieve ervaringen op te laten doen door hem met niet agressieve teefjes kennis te laten maken.
5, Hem niet meer los te laten in de velden, maar de halti afdoen en een sleeplijn te gebruiekn van 10 meter.
6, met hem een naar een hondenschool te gaan.
Sinds ik deze adviezen heb opgevolgd is er al veel verbeterd.Yari loopt nu als een lammetje naast mij aan de halti en reageert niet meer op katten. Als hij andere honden ziet is hij nog steeds panisch, maar omdat hij geen kant op kan, blijft hij tamelijk rustig. Aan de lange lijn kan hij lekker rennen en is toch onder controle. (goed voor de hond, slecht voor mijn rug en armen.)Ik strooi zijn brokken uit over de wei en dan moet hij zoeken. In het begin had hij daar geen geduld voor, maar is nu zeer geconcentreerd.
Ik laat hem elke middag kennismaken met andere honden. In mijn dorp woont een jonge vrouw die 14 honden heeft. Nu gaan we samen elke middag wandelen met drie honden, steeds andere. Alleen Kyra is er steeds bij, dat is haar Alfateef. Daar heeft Yari respect voor. Kyra is vandaag na de wandeling zelfs mee naar huis geweest en dat ging heel goed.
Toen hij voor de eerste keer kennismaakte met haar andere honden, ging hij helemaal uit z´n dak. Maar na een paar minuten gingen we gewoon wandelen, met alle honden aan de lijn en toen was het goed.
Maar als hij de buurhonden buiten tegekomt, gilt hij het uit en vecht met mij om los te komen. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt, niet bij mijn vorige 7 honden en niet bij andermans honden.
Gisteren ben ik voor het eerst naar de hondenschool geweest. Yari was doodsbang voor de andere honden, maar niet agressief. Hij snapt werkelijk niets van de hondentaal. Dat blijkt ook wel bij mij thuis met Floortje. Die zoekt steeds contact met Yari of lokt hem uit om te spelen. Maar hij snapt er helemaal niets van. Kijkt mij dan hulpeloos aan van " wat wil ze nou?" of begint naar Floortje te blaffen. Gelukkig gaat het verder heel goed tussen die twee.
Er is nog een lange weg te gaan. Maar het geeft mij moed dat hij snel leert.
Wordt vervolgd.

22-11-2009 Yari, lief maar wild
Er zijn al weer enige weken verstreken. En ik heb veel mooie, lieve momenten met Yari meegemaakt,maar ook veel moeilijke. Soms was ik de wanhoop nabij.
Maar laat ik eerst met het positieve beginnen. Hij heeft al heel veel geleerd in een korte tijd.
Op een rijtje:
x zitten voordat hij gaat eten en niet de bak uit mijn handen grissen nog vóór hij op de grond staat.
x Niet meer mijn schoenveters lostrekken als ik mijn schoenen aandoe.
x Achter mij aan de deur uit lopen en mij niet als een razende achter zich aansleept naar buiten.
x Hij weet dat hij niet in de badkamer mag komen en in mijn slaapkamer.
x Hij bijt de lijn niet meer door als ik hem even aangelijnd in de tuin laat en zelf even wegloop.
Verder kent hij nu de comando´s zit, wacht, in je mand, áf, en blijf. Dus wat dat betreft ben ik trots op mijn kanjer!

Maar zodra we buiten zijn verandert Yari in een wildeman.En dan bedoel ik: trekken aan de lijn, niet luisteren, in de koeienvlaai rollen, Gelukkig wordt ook dat al ietsje beter.

Ik woon hier in een boerendorp in de Zuid Eifel, met veel vee en huisdieren rondom mijn huis. De eerste keer dat hij paarden zag was hij bang en durfde er niet langs. Ik heb hem er met een zoet lijntje en onder aanmoediging langs geleid. Maar de keren daarna ging hij helemaal uit zijn bol als hij paarden ziet. Trouwens, dat deed hij ook al als hij geiten ziet, of schapen, of katten of koeien of andere honden. Dan gilt hij het uit, gaat op zijn achterpoten staan, trekt aan de lijn, blaft. Ik heb een hond nog nooit zo horen gillen als Yari dan doet. En als ik hem kort aan de lijn neem, springt hij tot aan mijn schouders en is razend. Intussen zijn de paarden naast mijn huis nu ook razend op Yari door alle tumult die hij maakt. Ik ben als de dood dat hij een keer ontsnapt en dat de paarden hem dan doodtrappen.

Ik loop altijd met mijn honden door uitgestrekte weilanden, waar we bijna nooit mensen tegenkomen. Floortje loopt dan los en Yari tegenwoordig alleen nog maar aan de 8 meter lijn. Maar als hij dan een keer mensen ziet, dan reageerd hij net zo als hij op dieren reageert. Dat heeft mij verwonderd want hij is een grote mensen - en kindervriend.
Vanmiddag deed hij dat weer. Toen heb ik hem losgelaten. Hij rende naar de mensen toe, begroette ze even en kwam weer naar mij terug. Dus daar was ik erg blij mee.

Kortom, ons ventje moet nog veel leren. Eerst wordt hij morgen gecastreerd en een week later komt er een hondengedragsdeskundige ( leuk woord voor schrabble) bij mij thuis. En daarna gaan we er hard aan werken, waarschijnlijk eerst privélessen en later op de hondenschool.

Wordt vervolgd.....

5-11-2009 Coyan heet nu Yari
Dat was me wat zeg; eerst zat ik in een asiel in Frankrijk waar mijn baasjes mij hadden achtergelaten. Nu woon ik in Duitsland bij mijn nieuwe Nederlandse baasje en mijn nieuwe Jack Russel-zusje Floortje.
Eerst heette ik Coyan, nu heet ik Yari. Mijn nieuwe naam bevalt mij veel beter, want Yari betekent in het Persisch "kleine vriend".
En al ben ik een vrij klein hondje, voor mijn nieuwe vrouwtje wil ik een grote vriend zijn. Zij heeft mij gered uit het asiel en mij een heel fijn nieuw huisje gegeven.

Zonder onbescheiden te willen zijn, kan ik zeggen dat ik een hele lieve en vrolijke hond ben. Ik ben gehoorzaan (meestal dan, want buiten luister ik helemaal niet...) en heel zacht en knuffelig. Ik heb mijn vrouwtje horen zeggen dat ze veliefd op mij is. Nou, dat ben ik ook op haar hoor. Elke stap die zij zet, zet ik ook. Ik vind het heerlijk om bij haar te zijn en ze krijgt wel honderd kusjes per dag.

Ik heb in de korte tijd dat ik hier ben al heel wat meegemaakt. Maar dat vertel ik de volgende keer.

Doei, groetjes van Yari.