Weblog

Anas (Moyen)

28-9-2011 Anas, ma chouchou
Na 6 hondloze jaren huppelde ze mijn woning en mijn leven in alsof ze daar altijd al aanwezig was geweest. Een wonderhond... ze ging niet achter Marley de kat aan, ze ging niet uit zichzelf op de bank of op bed liggen, ze had de hele lange weg van Dordt naar Mokum rustig in de auto gelegen en ze vertoonde geen enkele van de andere stoutheidstrekken die menig hond kenmerken. Ze ziet er uit om te zoenen en mensen stappen van de fiets om haar te aaien.

Niet dat ze saai is of over-braaf... haar grote hobby is eten en dan vooral: mensenvoer. De Farmfood brokken werden met licht opgetrokken hondenwenkbrauwen aanschouwd, maar een half brood dat op tafel lag, werd in een mu-seconde soldaat gemaakt. O ja - alle etenswaren goed opbergen... ik was het even vergeten, na 6 jaar met alleen Marley die niets lust dan zijn eigen eten en verse appeltaart.

Zo zaten wij na een krappe week al om 1 uur 's nachts in de Spoedkliniek voor dieren omdat ik na het bezoek uitgezwaaid te hebben, beneden in de keuken een heel blije Anas vond met het laatste blokje van een enorme plak chocolade tussen haar witte tanden. Melkchocolade, maar er hadden ook 2 stukjes puur gelegen... Het deed haar (nog) niks. Ze was vrolijk als immer en totaal niet bang voor de dierenarts of de indrukwekkende kliniek. Ze stortte zich als een wolf op een bakje blikvoer dat ze kreeg om het braken te vergemakkelijken en ongeveer een minuut nadat het braakmiddel zijn werk had gedaan, bedelde ze alweer om een koekje bij de dokter. Mijn nachtrust was er aan, want ik moest haar nog 3 keer om het halve uur een grote pipet Norit-oplossing toedienen. Chocolade goed opruimen - dat vergeet ik nooit meer.

Maar behalve het eten jatten (cake uit de tas van een bezoekende vriendin, muffins van het aanrecht) is het een volmaakte huisgenoot. Ze slaapt in het weekend gezellig mee uit tot 11 uur als het moet, zonder een piepje en zonder een drupje. Ze rent vrolijk naast de fiets mee en wacht braaf bij de deur van de winkel als er boodschappen gehaald moeten worden. Ze ligt lekker op bed 's nachts maar als vriendje op bezoek is, slaapt ze prima op een kussen in de keuken. Ze is erg waaks. En vooral: ze heeft de harten gestolen van iedereen die hier dagelijks over de vloer komt en van alle andere vrienden en vriendinnen en zelfs Marley is aan haar gewend. Ze is erg gehoorzaam, luistert goed en komt als je haar roept, dus ze loopt lekker zonder riem daar waar geen auto's zijn.

Ze was een beetje te zwaar bij aankomst, zo'n 2 kilo, maar door rennen en een licht dieet is ze al 1 kilo kwijt. Nu baasje nog.