Weblog

Cabrio

8-7-2008 Met Cabrio is alles heel goed
Op 7 februari 2008 is Cabrio in ons gezin opgenomen, nadat ik een dag ervoor op slag verliefd was geworden op zijn foto op de site van Rescue dogs. Ik was al tijden aan het speuren naar een hond waar ik een klik mee zou hebben en ineens was hij daar: mijn type! Iets wat je niet kunt uitleggen aan anderen, maar wat puur op gevoel gaat. Ik had het geluk dat Cabrio al in Nederland was op een opvangadres en nog meer geluk was er in het spel, omdat Diana hem persoonlijk bij mij kon brengen door allerlei toevalligheden. Dit mocht zo zijn van het lot, voor Cabrio en voor ons gezin.

Voordat Cabrio arriveerde, had ik al een mail mogen ontvangen van Wendy, de lieve betrokken opvangmamma van Cabrio, waarin zij Cabrio uitgebreid beschreef met zijn kenmerken en haar positieve ervaringen met hem, zodat ik al wat voorkennis zou hebben. Het kwam er op neer dat hij met alle dieren kon omgaan (volgens Wendy die ook nog konijnen met jongen had, duwde hij de babykonijntjes beschermend terug het hok in, als ze te ver uit de buurt kwamen, smelt, smelt.......) en gek op kinderen en knuffelen was. Nu kon ik helemaal moeilijk wachten tot Cabrio zou komen.

Vanaf het moment dat Cabrio bij ons arriveerde, leek hij meteen op zijn gemak. Het grappige is dat hij meteen naar mijn man liep en dat terwijl mijn man geen typisch hondenmens is en zo veroverde Cabrio meteen het hart van mijn man.


De hele avond heeft hij als een baby met zijn snuit in mijn oksel tegen mij aan geslapen met af en toe een hele diepe zucht, alsof hij voelde dat hij nu op zijn voorbestemde plek terecht was gekomen.

Wij vonden de naam Cabrio iets te 'auto' en daarom heeft mijn dochter van veertien hem Tobi gedoopt.

Onze Cabrio/Tobi is zo ontzettend vreselijk lief, leuk, speels, slim en mooi en hij heeft het lekkerste vachtje wat ik ooit bij een hond heb gevoeld. Hij is gek op knuffelen en als hij op de grond of in zijn mandje ligt en je komt aanlopen, dan gaat hij er al helemaal voor liggen om geaaid te worden.

Cabrio/Tobi had nagenoeg geen opvoeding gehad en het was 1 en al brok speelse energie, dus ik ben meteen aan de slag gegaan met het trainen van commando's en het aangelijnd lopen zonder mij omver te trekken. Hij leert zo ontzettend snel, het is niet normaal. Hij wil ook zo graag goed zijn best doen. Er waren zwartkijkers in mijn buurt die zeiden dat je een hond nooit meer dat trekken aan de riem kon afleren, maar daar heb ik me niks van aangetrokken. Met veel liefde, geduld en consequent gedrag kan dat dus wel degelijk.

Ik woon in een zeer groene omgeving en elke dag trekken we er op uit. Aangezien ik zelf herstellende ben van een ziekte waardoor ik een tijd niet goed heb kunnen lopen, is Cabrio/Tobi mijn ideale therapie. Ik ben verslaafd aan het uitlaten geworden en het is zo'n genot om te zien hoe Cabrio/Tobi geniet van buiten rennen, snuffelen en spelen met andere honden. Als er een kinderwagen in de verte aankomt, dan wordt hij helemaal gek van opwinding, hij is namelijk supergek op kleine kinderen. Hij kan echt met alles en iedereen opschieten. Veel mensen bij mij in de buurt kennen hem al ondertussen, omdat hij iedereen enthousiast begroet. We zijn ook al een paar keer naar het strand geweest en dat is voor hem de hemel. De eerste keer vond ik nog een beetje eng, omdat hij pas sinds kort los liep op veilige plekken. Hij hield mij echter constant in de gaten, ondanks dat hij honderden meters over het strand rende en kwam meteen terug als ik hem riep.

Mijn man is ondertussen helemaal verliefd op hem: hij kan niet langs hem lopen zonder hem te knuffelen of met hem te spelen en sinds kort gaat mijn man zelfs mee met uitlaten. Mijn dochter van veertien is zo blij met hem en zegt nog elke dag tegen mij dat ze zooooooooo blij is dat we Cabrio/Tobi hebben genomen. En ik, ik ben ook stapelverliefd op onze jongen. Elke ochtend maakt hij me wakker met zijn pootje tegen mijn arm en dan zie ik dat heerlijke koppie en dan ben ik meteen vrolijk.

Ik kan nog steeds niet geloven dat Cabrio/Tobi bij zijn eerste adres(sen?) in Nederland niet geaccepteerd is. Zo'n ideale hond die zo lief en makkelijk is. Het enige wat ik kan bedenken is dat die mensen geen zin hadden in de kosten voor de dierenarts, aangezien hij een oogziekte (cherry-eye) heeft. Hij is daar ondertussen aan geopereerd, maar het wil nog niet goed genezen en daarom heeft hij intensieve verzorging aan dat oogje nodig. Gelukkig is hij bij ons gekomen en zijn wij in staat om hem goed te verzorgen en te begeleiden.

Ik zal binnenkort wat foto's uploaden van Cabrio/Tobi,want ik wilde eerst wachten tot zijn oogje helemaal geheeld zou zijn.

Nog even een berichtje voor de baasjes van Senna en Yara. Onze Cabrio/Tobi lijkt sprekend op Senna en Yara, het lijkt wel familie. Maar als ik kijk naar de leeftijden van Senna en Yara, dan zou dat niet kloppen, want Cabrio/Tobi is van juli 2007. Als iemand iets weet over Cabrio/Tobi, over zijn achtergrond, wat zijn kruising is, hoe hij terecht is gekomen bij Christel in Malaga, whatever.., alle informatie is heel erg welkom.

groetjes van Juda en een pootje van Cabrio/Tobi(juda_euaggelion@hotmail.com)