Weblog

Fay

12-6-2007 het wel en wee van Fay
Na een bezoek van de dokter kunnen we zeggen dat Fay door de dokter gezond is verklaart op een paar kleine dingen. Echter geen langdurige. Hij heeft vieze oren en chiardia. En uiteraard was de charmeur geslaagd om de dokter en haar assistente in te palmen.

Jaja dit is van Fay overgebleven. De vacht was helemaal vervild en moest er in zijn totaliteit af. De trimmer en ik zijn er 4,5 uur mee bezig geweest. Hij was doodsbang voor de tondeuse dus hebben we het met de schaar moeten doen. Het groeit wel weer aan moeten we maar denken. Het vergaat Fay zeer goed. Uiteraard zijn er wel een paar dingetjes waar we ons zorgen om maken. Bv dat hij nog steeds diarree heeft. Zodra wij het paspoort hebben gaan we naar de dokter met hem.

De rit van Duitsland naar Den Haag ging heel goed. Onderweg even gestopt voor een rondje wandelen. Maar geen problemen. Toen we thuis kwamen was daar de eerste uitdaging. De trap. Hij weigerde deze te lopen. Na veel aaien en aanmoedigen kwam het ultieme smeermiddel. Worst. Trede voor trede ging het goed. Rustig zoals het hoort. Het ging de hele tijd rustig en angstig totdat ik gisteren alleen thuis was en even wat uit de auto ging halen. Toen ik terug kwam was hij aan het piepen en de trappen aan het rennen. Was hij soms komedie aan het spelen? In ieder geval was de worst een welkome beloning. Ik hoop alleen dat het alleen zijn geen problemen zal geven. Maar ja, tijd zal het leren.
De eerste dag en gisteren heeft hij ook in huis geplast. Daar was ik niet erg gelukkig mee. Maar we houden maar op wennen en territorium afbakenen. Hij is tenslotte een kennel gewend. Iedere twee uur ga ik met hem uit een beloning uitvoerig als hij zijn behoefte buiten doet. Hopelijk werkt het zo goed en kan ik het uitgaan afbouwen.
Het enige wat ons zorgen baart is dat hij slecht eet. Alleen maar blikvoer. Hopelijk is het niet vanwege die slechte tand. Zodra ik het paspoort heb maak ik een afspraak met een arts om hier achter te komen. Duimen maar.
Zo, dit waren de enige dingen die ons bezig houden om het wat te leren en af te leren. Het weegt echter niet op voor de positieve dingen. Het slapen op de kussen werkt nog niet. Hij staat er op dat hij bij de bazen slaapt. Op de grond bij het hoofdeind. En hij blijft waken. En als wij wakker worden gaat hij zitten en kijkt ons aan met een manier van: zo, een nieuwe dag dus kom maar op.
Het feit dat hij veel buiten is geweest blijkt ook wel uit het feit dat toen we hem een bot gaven wilde hij het bewaren en begraven. Hij begon te graven maar hij kwam beteuterd naar ons omdat het tapijt niet meegaf. Toen sprong hij op het bed om zijn bot tussen het dekbed te begraven. Echter wilde wij dat niet hebben. Zijn oplossing was dus onder zijn kussen. Dat is dus nu echt zijn terrein.
Op de derde dag voor het eerst los gelaten. Wat een lust voor het oog. Hij rende het strand van links naar rechts en weer terug. Na een tijdje was hij dan ook echt bekaf. Daarna even rusten en afgesproken met “bevriende” honden. Was gelijk een van de groep. Spelen, rennen en wat heel leuk is om te zien is dat hij ze bij elkaar houd. Degene die wegloopt van de groep haalt hij terug. Een heleboel mensen kijken ook vol verbazing en vragen hoe wij dat gedaan hebben en aangeleerd. Tja wat moet je dan zeggen.