Weblog

Pips (Pedro)


17-6-2008 Een jaar in Venlo
Inmiddels is het een jaar geleden dat ik hier mijn intrede maakte en ik moet zeggen; het had slechter met me af kunnen lopen.
Iedere dag poets ik even mijn conditie op in de bossen en op de heide, vooral door het hoge gras lopen achter Eefje aan kan ik goed( bij iedere sprong 40cm omhoog en 20 cm naar voren), en dit vind ik echt KEI-TOF.
Verder kan ik super met mijn collega-dogs overweg, al wil ik af en toe even laten zien wie hier de baas is, overigens altijd zonder succes, ik wordt telkens weer even terug naar mijn plaats gewezen door Bouvier Tanja(ze is ook ong. 6x zo groot als ik), waarna ik het thema dominantie maar weer probeer te vermijden, zodat ik weer lekker tegen haar en haar rasgenoot Eefje aan kan gaan liggen, je hebt per slot van rekening als zonnige ex-spanjaard in de winter toch ook een beetje warmte nodig en waar kan ik dit beter krijgen, dan lekker tussen deze twee prive-heaters in te gaan liggen; niks zo lekker.
Verder is hier niet zo gek veel te melden, maar mocht dit wel zo zijn, zijn jullie de eersten die dit op deze weblog vernemen.
Groetjes uit het Blerickse en ik hoop dat alle ex-rescue dogs net zo veel fun in het nieuwe leven hebben als ik.

27-1-2008 Nieuws van Pips
Hoi allemaal.

Ik heb het prima naar mijn zin in Blerick, groei als spruitjes(kool wordt te groot), slaap de sterren van de hemel, als het koud is lekker tegen mijn surrogaatmammie Eefje aan, en ben overdag een en al aktie.
Ik ben al gecastreerd(stelde geen reet voor en ik heb nog steeds flink temperamento),en omdat de baasjes mijn magistrale vacht erop hebben laten zitten ivm de winter, zie ik er drie keer zo breed uit als ik eigenlijk ben.
Ik kan er alleen niet zo goed tegen als mijn baasjes me verlaten, ga ik een beetje piepen en als ze niet direct terugkomen doe ik stiekem iets binnen. Mijn baasjes willen me dit wel afleren, en ik wil dan ook graag net zo braaf worden als de rest van de joekelgang hier.
Met de cursus ben ik gestopt, het enige waar ik in uitblonk, was bibberen van de kou; het was op zaterdag morgen zeer vroeg en iedere keer was het pokke-koud.
De medecursisten dachten dat ik een nieuw ras was: een Parkinsonterrier en daarom besloten mijn baasje en vrouwtje dat ik niet langer in de kou hoefde te staan, en ermee mocht stoppen. Gelukkig maar, tegen Eefje aan is toch een stuk comfortabeler, en ik leer alles wel van de rest hier.
Verder weinig te melden, ik hoop dat het jullie allemaal heel goed gaat en bij nieuws meld ik me weer.

25-9-2007 Mijn studentenleven
Zo, hier weer eens een berichtje van Pips.
Er is weer heel wat gebeurd in de afgelopen periode; eerst was ik volop aan de wissel van mijn tanden, toen bleek dat ik al nieuwe hoektanden had terwijl de oude er niet uit wilden; conclusie: ikke even slapen en de dierenarts heeft ze eruit gehaald, en gelukkig kon ik ´s avonds alweer aanvallen op mijn brokken.
Toen kwam het volgende: mijn haren groeiden weelderig in alle maar denkbare richtingen, kortom: ik zag er niet uit, dus op naar de kapper, ene Ireen, die mij even dacht te trimmen, iets wat toch wel eng is en ook voor zo´n reus als ik een beetje pijnlijk, dus hier was ik het niet mee eens en heb haar eens flink in haar tengels gebeten, maar nadat we het samen op een akkoordje hebben gegooid, wist ze toch het charmante van mij naar boven te halen, foto´s volgen. De volgende stap in mijn leven was weer eens naar de dokter voor de voorlopig laatste prik,en DIE-HARD als ik ben: géén kick gegeven, sterker nog, nog effe snel stiekem mijn poot opgetild tegen de deurpost om te laten zien wie hier de tough guy is.
En afgelopen zaterdag zijn we begonnen met de puppycursus, vriendin Bikkel, die loops was, mocht wel mee maar moest eerst even gepaste afstand houden, maar toen bleek dat de collega reuen zich hier niet aan stoorden, mocht ze mee in de les.
Ik heb daar eens eerst even flink indruk geprobeerd te maken door een flink mijn keel te schrapen en er eens stevig op los te blaffen, echter zonder succes, de bourdeaux doggen, bouviers, dobermans en ook nog wat kleiner spul waren nogal niet zo onder de indruk van mijn stemvolume, dus heb ik mij maar geconcentreerd op de cursus zelf; de baasjes en instructeur vonden dat ik het super deed, ikzelf ging meer voor de versnaperingen die iedere keer als beloning volgden, en vooral de laatste minuten waren top: algehele loslating van de pups, wat resulteerde in een dolle kluwe hondenspul die als een idioot over het terrein vlogen, waarbij ik toch wel een hoofdrol kreeg want door mijn formaat vloog ik lekker overal tussendoor terwijl het grote spul hier moeite mee had, jammer dat Bikkeltje hierin verstek moest laten gaan vanwege haar ´romantische sfeer´. Ik weet zeker dat ook zij dit super had gevonden.
Nou, voorlopig weer helemaal bijgekakeld, en ik hoop wat van mijn familieleden op de rescuedag te zien, verheug me nou al, groetekes Pipske.

8-7-2007 Wat een leven
Afgelopen week is mijn "oude" liefde Bikkel kennis komen maken met de rest van het hondenspul hier en zijn we met z´n allen eens even flink in het bos gaan mafkezen. Na afloop was Bikkel niet meer wakker te krijgen, zo moe was ze. Ik niet, ik ben eraan gewend iedere dag eens flink in de bossen tekeer te gaan en heb dus al een flinke conditie. Waar ik wel nog aan moet wennen is die regen hier, we gaan ook in de regen wandelen, waar ik in het begin niet zo blij mee was maar nu gaat dat ook wel; ik moet alleen nog even leren dat een plas waar de grote honden zo doorheen wandelen voor mij wel eens duikles kan zijn en je wil niet weten hoe ik er dan uitzie, trouwens ook als ik door het hoge natte gras aan het springen ben, wat ik keigeweldig vind, zie ik er niet uit. Als ik me in het gras probeer te verstoppen, of in het bos nog even achterblijf om op mijn gemak te snuffelen, blijven de bouviers in mijn buurt om mij in de gaten te houden en om de baasjes te alarmeren waar ik ben, wel makkelijk twee van die bodyguards.
We hebben met z´n vieren een kuurtje tegen kennelhoest nodig gehad en hopelijk blijft dit nu eens weg, dan kan ik in september samen met Bikkel op de puppycursus de boel eens op stelten gaan zetten. Ik hoop ook nog eens te horen hoe het met zuslief Chica gaat, ben erg benieuwd, en ik hoop dat ze straks naar de Rescuedogs-dag gaat komen, zie ik haar misschien nog eens.

19-6-2007 Met onze Pips gaat het prima.
Vorige week maakten we ons nogal zorgen over zijn hoesten, maar dit wordt volgens ons langzaam minder, hij heeft ook nog een kuurtje gekregen en het lijkt erop dat hij vooruit gaat, gelukkig maar.
Als de baasjes van zijn zus Chica dit lezen, ze lijken sprekend op elkaar, zowel uiterlijk als karakter, ook Pips denkt dat hij een Mastino is, doet niets liever dan met de jongste bouvier spelen, die overigens met alles even lomp is behalve met Pips, probeert al de speeltjes te verzamelen, het liefst haalt hij ze bij de andere honden uit de mond, wat overigens niet altijd even succesvol verloopt, en geloof het of niet; ook bij hem staat een oor rechtop, kortom hij ziet er soms niet uit, maar dit vinden wij juist zo geweldig aan hem, en een ding is zeker: hij is superlief!!
Hij lijkt ons op de foto alleen wat kleiner dan Chica.
Zijn grootste hobby is naar het bos gaan, het gras in de bossen is drie keer zo hoog als hij zelf, en je ziet alleen af en toe wat wit met zwart uit de struiken springen, vandaar dat we hem maar een belletje aan de halsband hebben gemaakt, maar hij blijft attent waar de andere honden zijn en volgt direct.
Echt een super hondje.
13-6-2007 Even wennen in Venlo
Nou, staat onze Pips(Pedro) ook op de weblog.
Afgelopen zondag kwamen mijn aakomend baasje en vrouwtje
naar mij kijken, baasje had mij al eens gezien en viel direct voor mijn charmes, en na een supertijd bij Sanna namen zij mij mee, op weg naar een nieuwe toekomst helemaal naar Venlo.
Tjeezus wat een reis, en bij aankomst moest ik eens goed kijken wat daar allemaal ronliep en huppelde: konijnen en nog drie honden, een Jack russel die Jagger heet en twee bouviers, Tanja en Eefje. Wel even wennen aan twee van die donkere gevaartes en ik dacht: gelijk maar in de aanval, echter zonder indruk te maken. Ik doe mijn stinkende best om maatjes te worden met de andere honden, met Eef en Jagger ben ik al dikke maten en Tanja is nog wat terughoudend, zij is zelf als pup mishandeld en vertrouwt alleen baasje en vrouwtje en heeft wat meer tijd nodig, maar als ik met Eef in de tuin met steile wandrace bezig ben, komt ze wel altijd kijken en ze vind mij wel leuk maar nog effe op afstand, komt wel.
Morgen even naar de dokter om naar mijn hoestje te laten kijken, en als dit weer beter gaat: iedere dag met het hele spul door de bossen rouwdouwen. Foto´s hiervan komen nog.
Kortom: dikke vette pret met zijn allen hier.