Weblog

Sonny


16-9-2007 Looks like the Summer is over :-(
Hoi allemaal, daar ben ik weer: Sonny de Sloper. Waarom ik dat doe? Nou, dat vroegen mijn baasjes zich ook af. Ten eerste omdat ik op deze manier mijn ongenoegen m.b.t. een aantal zaken kan demonstreren en kracht bijzetten. Is dat nodig? JA DAT IS NODIG! Neem maar eens het volgende voorbeeld: de hele zomer is het hondenweer geweest, maar dan in de verkeerde zin van het woord. Mijn baasje had aan het begin van het seizoen een mooi zwembadje opgezet zodat ook ik lekker kon plonzen en zo. We hadden er met zijn allen veel zin in. En toen alles klaar was riepen we 'waar is de zon nou'? Welgeteld heeft mijn baasje 3 x in het zwembad gelegen en mijn vrouwtje zelfs maar 1 x en die kwam er gillend weer uit omdat het water ijskoud was. Ik ben gek op water maar ik vond er ook niks aan op die manier. En mijn baasjes vonden mijn geplons ook niet zo geslaagd vanwege de stofjes in het water (chemi-nog-wat noemen ze dat, chloortjes en zo) dus moest het zwembadje na een teleurstellend seizoen worden leeggelaten en afgebroken. Er zaten ook algjes in en het water was helemaal groen geworden. Vette pech voor Sonny dus :-(. En uitgerekend vandaag is het mooi weer.... Dus ik dacht: er zit nog wel wat water in voor me en als mijn baasje mijn badje afbreekt dan breek ik gewoon het e.e.a. af van het baasje. Je ziet het: ik doe 't niet omdat ik 't graag wil of zo, ik bedoel: ik ben zo helemaal niet. Eigenlijk ben ik gewoon heel zacht van binnen maar mijn baasje en vrouwtje maken het er zelf naar. En vandaag (zie mijn filmpje. Ik heb er zelf wat commentaar bijgekrabbeld want anders weet niemand wat er zoal door mijn koppie spookt!) was niet de enige sloopactie in mijn puppyleventje tot dusver hoor. Hieronder de lijst met gemolesteerde baasjes-producten tot dusver:

twee prachtige stoffen hondenmanden met pootadrukjes, zes grote kussens, 3 kleine kussentjes, 4 seizoenendekbedden (waren al oude dus maakt niet uit hihi), een stuk of 4 plastic schaaltjes, 3 handvegers, 1 blik, 2 tijgerdekentjes, een stuk of 8 handdoeken, 2 paar merkjeans, 3 paar joggingbroeken, 6 t-shirts, 2 sweaters (perfect geperforeerd ;-), 2 paar schoenen, 1 paar sloffen, wel '100' pantysokjes van het vrouwtje en tig paar sokken van het baasje, 3 bolchrysanten, 2 yuccas en een stuk of 15 lakentjes. Verder nog wat 'kleine' dingetjes zoals opengescheurde vuilniszakken. En dat alles in 8 maanden tijd. Dan ben ik nog 2 keer gestoken door een wesp (hoe kan dat nu, vliegjes die prikken? Hoe moest ik dat nu weer weten???)en momenteel heb ik een bultje in mijn rechteroor. En weet je: dat is een SAMENVATTING van wat ik allemaal kan en doe en kost hihi. Leve de RDE-hond hahaha. O ja: mijn broertje Julian is ook al lekker stout want hij heeft het mobieltje van het vrouwtje opgegeten hahahaha. Is modern: het eerste mobieltje zonder toetsjes :-) :-)
Ik mag hem meer en meer ;-). Mijn vrouwtje keek wel een beetje verdrietig maar was toch niet boos, dat vond ik wel tof van haar. Sportief! Maar jullie zien dus wel dat ik heel goed met kussentjes uit de voeten kan. Ik maak de keuken zo af en toe lekker gezellig. Net sneeuw... JOEPIE!!!!

Nou dat was 't weer. Ik ben een beetje moe van al het sjouwen en spelen vandaag dus ik ga maar eens naar mijn bedje toe. Binnenkort meer!!!

Veel liefs en ook een dikke knuffel van mijn broertje Julian, die is veel meer gentleman dan ik maar ik vind 'm toch 'n toffe!

xxx Sonny


25-8-2007 Zandmannetje?
Hoi allemaal! Ik ben zo ontzettend blij... Weet je waarom? Mijn broertje Sam komt misschien ook naar de RDE-dag op 7 oktober. Het vrouwtjesbaasje van mijn grote broer, Moniek heet ze, moet alleen nog vrij krijgen, dan gaat het door. Misschien moet ik maar eens even met haar werkbaasje gaan 'blaffen', dat helpt meestal wel :-). Ik wil ook gewoon zooo graag mijn broertje zien! En mijn zusje Sadie natuurlijk ook, niet te vergeten. Die hebben we hier op de RDE- website nog nooit gezien, maar dat komt omdat haar baasjes nog niet zo goed weten hoe ze een logje kunnen aanmaken voor mijn zusje, want fotootjes hebben ze zat (heb ik uit betrouwbare bron hihi). Maar da's makkelijk te leren hoor want als mijn vrouwtjesbaasje het kan dan kan het baasje van Sadie dat ook (en misschien wel beter ook hahahaha). De baasjes van mijn andere zusje, Cher, komen niet naar de RDE-dag, maar ze waren wel zo lief om een fotootje van mijn kleine zusje te sturen en dat bewaar ik om er steeds naar te kijken, dan is ze er toch lekker ook een beetje bij :-). Ons nestje is dan niet compleet maar wij zijn dan toch wel een beetje de 3 musketiers :-)

Ik ben vandaag dus blij en dat heb ik mijn baasjes laten weten. Zodra ik heel even los mocht rennen in het parkje zag ik mijn kans schoon om eens even lekker te 'zwemmen'. Samen met mijn nieuwe Alaska-nog-wat-hond maatje (net vriendjes gemaakt met hem :-) Kurt van 4 maandjes oud heb ik de buurt onveilig gemaakt. We zijn lekker heel vies en nat geworden. En wat wij 't leukst vinden: eerst rollen in de modder en dan tegen iedereen opspringen met onze modderpootjes, echt vet cool. Ik snap ook niet waarom sommige mensen dan zo vies kijken als wij zoveel plezier hebben. En meneer had een saai blauw overhemd aan. Nu heeft ie tenminste een gezellige print die bij het mooie weer past hahahaha. Hij keek bijna net zo vies als mijn poten waren. Maar dat deert niet want mijn baasjes kregen de schuld en ik ging er stiekem vandoor.... Slim h!

Nou, dat was 't weer. Ik wil graag een dikke knuffel (don't worry, ik ben al opgedroogd :-) geven aan Sam & Sadie en hun baasjes en, mochten de baasjes van Cher wel de logjes lezen: bedankt voor de mooie foto van mijn zusje & een dikke knuffel van Sonny xxx

30-7-2007 Beam me up, Sonny!!!
Dag allemaal, Sonny hier. 't Is alweer erg lang geleden maar dat ligt aan mijn baasjes hoor. Druk, druk, druk... Ook wel vanwege Julian & mij hoor (wij zijn nu eenmaal drukke baasjes maar dat mag h ;-) maar dat zou geen excuus mogen zijn. Maar ja: wie luistert er nu naar mij?
En ls ze dan eens iets plaatsen moet het weer uitgerekend iets gnants zijn. Zoals wat ik vandaag heb meegemaakt....En als ik jullie vertel wt dat precies is, hebben jullie meteen medelijden met me en dat verzacht de pijn ook wel een beetje ;-)

Ik ben namelijk vanochtend ontdaan van mijn productie-orgaantjes, om het beleefd te zeggen. Mijn baasjes wilden het eigenlijk liever niet, maar 't moest van RDE. En dat opereren was nog op zich niet zo erg, want ik kon lekker slapen en werd vertroeteld, maar nu loop ik met zo'n driedimensionale omgekeerde beslagkom op mijn kop rond en dat is cht niet tof hoor! Mijn baasjes noemen me nu 'KAPKE' en maken allerlei stomme grapjes over mij. Weet je wat ze straks nog zeiden? 'We zouden er een lampje in moeten draaien, misschien geeft ie dan licht...' Tsss, dat ZEG je toch niet!!! En dan 't ergste: alle hondjes in de buurt lachen me uit. Ze zeggen het niet recht in mijn gezicht (dat kan nu ook niet h) maar ik VOEL het gewoon. En alles blijft in die stomme lampekap hangen: takjes, gras, modder, Julian, hekjes, de salontafel.... Maar over salontafel gesproken: ik leer al een beetje omgaan met die spoetnik op mijn hoofd en heb al heel snel uitgevonden dat 't nog best eens handig kan zijn. Straks lag er iets lekkers op de salontafel en eerst kon ik er niet bij, maar nu ging ik met mijn kop schuin hangen tot ik met het randje van dat onding bij het lekkers kon en liet het zo in de kap naar beneden glijden! Je ziet het: alles heeft zijn voordelen. Always look on the bright side of life.... Al wordt het voor mij nu wel sneller donker, moet ik zeggen.

Maar nu heeft de dierenarts gezegd dat ik wel 10 dagen met dat ding moet rondlopen en dat vind ik wel erg lang. Mijn baasjes zijn het daar trouwens mee eens; ze vinden 5 dagen eigenlijk lang genoeg. Dan is de Sonny-kap-tolerantiegrens wel bereikt. Weet iemand van jullie misschien of dat cht nodig is (10 dagen dag en nacht met kap op) of kent iemand een alternatief voor de kap? Ik ben wel een echt kluivertje hoor, dus de kans is vrij groot dat ik ga proberen de hechtingen eruit te trekken als ik geen kappie draag. Maar misschien zijn er betere en hond-vriendelijkere oplossingen waarvan mijn baasjes geen weet hebben. Suggesties zijn meer dan welkom.... Alvast reuzebedankt en een dikke knuffel (voor zover mogelijk) van Sonny xxxxxxx

13-5-2007 De staking is opgeheven!!!
Zo, isieweer :-) De staking is per vandaag opgeheven en wel door mijzelf omdat je nu eenmaal niet boos kunt blijven. Vandaag maar weer mijn beste pootje voorgezet en me lekker uitgeleefd buiten, samen met Julian. Toffe peer wel hoor. We zijn samen gaan speuren vandaag. Julian zoekt alle spoortjes voor mij met zijn scherpe jachtneusje (mijn neusje werkt ook prima hoor maar je moet het allemaal goed weten te delegeren ;-) en ik eigen me toe wat we vinden! Mooi h, teamwork! Zo me vandaag op het spoor gezet van n of ander holletje waar zand overheen lag. Ik heb eerst netjes aangeklopt maar er deed niemand open en toen heb ik het voorzichtig opengegraven. Er kan wel eens een molletje klem zitten en da's zielig. Toen ben ik beleefd gaan liggen wachten maar nog kwam er niemand. Toen werd ik boos: altijd moet ik wachten: op de baasjes wanneer we uitgaan, op eten, op spelen en zelfs op niet-gastvrije beestjes onder de grond. Nou, mooi niet: vette pech voor meneer-mol of wie er ook zat. You just don't mess with Sonny :-)

Gisteren waren mijn baasjes niet zo blij want toen had ik een dood musje, althans wat er van over was, opgegeten. Ze wilden het afpakken maar ik was te snel. Er zaten al wat van die witte dingetjes op, van die rare die bewegen, maar dat boeit mij niks. Smaakt naar kip, mjam! Maar mijn baasjes waren dus not amused.... Zeker weer bang dat ik ziek word, stelletje angsthazen.

Zo, dat was 't weer voor nu. Ik laat mijn kleine-grote-broer ook nog ff wat schrijven maar hij mag niet op mijn weblogje hoor want hij heeft er zelf eentje. Moet ie daar maar wat opkalken.

Veel liefs, 1000 kusjes (en nee, mijn adem ruikt nu heus niet naar dode mus hoor!), xxx Sonny

10-5-2007 IK BEN IN STAKING!!!
Hoi, Sonny hier. Alles gaat top, behalve dat ik nu alles moet leren delen met dat kleine jachtmokkeltje Julian en da's wel heel moeilijk voor mij hoor! Denk ik nog 'ik ga voor wat begrip naar mijn baasjes, die snappen doorgaans vrij veel' en wat krijg je dan? Noemen ze je ineens 'DUO PENOTTI'. Ja h kijk, ik weet wel dat ik blond ben maar daar trap ik mooi niet in! Ik ben nu dus in staking (een wilde staking want hongerstaking gaat mij te ver. Ik moet nog wel groeien h!) tot mijn baasjes zich bezinnen en ik me weer een beetje 'nummer 1' voel hier in huis. Dus deze log is even under construction en ik ben in opstand. Zal wel goedkomen met mijn humeurtje hoor. Mijn baasjes zeggen dat ik in vervroegde puberteit ben. 't Zal allemaal wel, alsof zij weten wat een hondenpuberteit inhoudt.... En Julian.... Je moet het niet aan mijn baasjes vertellen hoor, het is ons geheimpje, maar eigenlijk vind ik 'm wel supertof en lief. Ik heb alleen maar mijn mannelijke macho-eer te verdedigen. Als mijn baasjes niet kijken geef ik 'm 1000 kusjes n ik mag 'm zelfs als krukje gebruiken om op te leunen. Da's wel gaaf! Hij moet alleen nog leren dat er maar ntje de baas kan zijn van de hondjes en hier in huis ben ik dat. Zo lang ie dit niet onder de knie (poot?) heeft, en mijn baasjes dit ook niet willen inzien, blijf ik in staking. Dan weten jullie dat. Niks tegen jullie hoor, ik hou van jullie allemaal (zo ben ik nu ook wel weer ;-) maar dit is bedoeld voor mijn baasjes. Nobody messes with Sonny!

Ik laat snel weer van me horen, dan kunnen jullie lezen of mijn acties hun vruchten hebben afgeworpen....

Veel liefs,
Sonny xxx

5-4-2007 Vrolijk Pasen allemaal!!!
Hoi lieve allemaal; daar ben ik weer. Ik wilde graag fijne Paasdagen toewensen aan alle baasjes en hun lieve hondjes maar, en zeker niet op de laatste plaats, aan al die fantastische mensen die hondjes opvangen, verzorgen, op afstand adopteren, petities tekenen tegen de beesten (ik mag dat zo wel zeggen h, als puppy? ;-) enz. enz. Dankzij jullie blijft er menselijkheid in de wereld! Een dikke kus voor jullie allemaal, ook namens mijn baasjes natuurlijk....

Met mij? Alles gaat super, echt wel! Ik zit op puppycursus bij De Wolf in Tilburg en al ben ik daar niet de meest gehoorzame hond; leuk is het er wel. Allemaal verschillende hondjes daar, varirend van een klein bolletje wol tot superformaat. Geweldig hoe het er daar aan toegaat. De hond komt er op de eerste plaats en niet de baasjes hahahaha, dat noem ik nog eens tof! Ik ben er al eens op pension geweest ook en ik vond het er zo geweldig dat ik eigenlijk niet eens meer naar huis wilde! Ik was ook helemaal total-loss hihihihi. Vanavond cursus en morgen mag ik weer een paar uurtjes op pension, lekker rennen en vliegen met andere hondjes. Mijn baasjes komen mij om vijf uur weer ophalen. Ik kijk ernaar uit!

Om mijn verhaaltje een beetje op te leuken, hebben mijn baasjes hiernaast een paar foto-collages geplaatst, zodat iedereen kan zien hoe groot ik al ben. Wel 17 kg en pas 5 maanden oud (jong ;-). Ik ben gisteren ook een beetje jarig geweest: 5 maandjes ben ik nu. Dat is gevierd met rosbief en kip, dus mijn dag kon niet meer stuk :-)

Zo, dat was het weer voor nu. Ik ga lekker even spelen buiten. Dikke (nattte ;-) kus voor iedereen!!!

xxx Sonny

8-2-2007 Sweet dreams...
Pssst.... Ik ben dus een druk branieschoppertje, dat is nu wel duidelijk, maar kijk eens hoe lief ik kan zijn als ik slp :-)
Later meer van mij, veel liefs, slaap lekker allemaal & SWEET DREAMS! xxx Sonny

27-1-2007 De wereld is moooooiiii!
Dag lieve allemaal! Daar ben ik weer even met een kleine update. Ik wilde jullie even laten weten, dat alles nu cht de goede kant opgaat met me: ik ben helemaal van mijn diarree af en heb op maandag 22 januari mijn 2e setje entingen gekregen. Niet van harte uiteraard, wat had je ook verwacht, maar ik heb het geaccepteerd. Loop ik daar heel vastberaden de dierenartspraktijk binnen, echt superstoer! Iedereen naar mij kijken en me aanhalen en alle hondjes willen met mij spelen, hartstikke tof. Ook de praktijkruimte wandelde ik heel fier binnen en ik ging als vanzelf op de tafel. En toen.... toen zag ik mevrouw-de-dierenarts die mij drie weekjes geleden een infuusje had gegeven. Blen! Ik wilde me heel snel uit de voeten (pootjes) maken maar ik werd door zes mensenhanden tegengehouden. Wat een miserie zeg! Maar toen deed ze iets leuks: ik kreeg snoepjes van haar en tja, je moet toch een beetje vergevingsgezind zijn of niet ;-) En ze is bij nader inzien toch wel zo'n lieve dame (en ze heeft een heeeeele knappe koningspoedel waar ik stiekem een beetje verliefd op ben ;-) dat ik ook mijn best wilde doen netjes te blijven zitten. En weet je.... ik gaf geen krimp bij het spuitje, helemaal niks! Goed h!

Dus mag ik nu ook al een beetje meer (wel voorzichtig want mijn baasjes nemen geen risico's met mijn gezondheid) buiten spelen met andere honden (katten vind ik niet te pruimen, die lopen meteen weg. Wat heb je dr nu aan!). Onze buren hebben een bouvier, Boef, en dat is me toch een goedzak. Ik ben bovenop 'm gesprongen, heb in zijn poten gehangen, in zijn oren en hij deed helemaal niks, alleen maar kwispelen. Dat is dus nu mijn vriend! En Nero, de Jack Russell van mijn buurvrouw aan de andere kant, is wel een schatje maar ze is zoooo enorm druk. Beetje net als ik maar dan in de vrouwtjes-uitvoering. We zijn nu ongeveer even groot. Ben er nog niet helemaal uit of dit mijn type is maar dat heeft nog tijd! Eigenlijk vind ik alle hondjes leuk, zolang ik ze maar kan domineren (hehe) en zo struin ik drie keer per dag de straten af op zoek naar 'onderdanen'
:-)
Soms wil het echter niet lukken: afgelopen week kwam ik de uit-de-kluiten-gewassen Duitse herder Spike tegen. Prachtige reu en zoooo groot. Ik dacht 'dat varkentje zal ik eens even wassen' en begon 'm uit te dagen. Hij gedroeg zich eerst net als Boef, dus ik nog denken 'dat zit wel snor' en ik dook lekker bovenop 'm (nou ja, zover ik kon reiken dan!). Maar ineens vond Spike het niet meer zo tof en hij dook bovenop mij. Dat was schrikken zeg. Ik verweerde me kranig maar Spike liet duidelijk merken dat ie er genoeg van had en ik moest het onderspit delven. Ik kermde wel alsof hij me ik-weet-niet-wat had aangedaan (dacht dat mijn baasjes me dan wel zouden komen redden maar mooi niet dus!) maar er was helemaal geen schade. Toen heb ik me gewonnen gegeven en ben op mijn rugje gaan liggen met mijn vier pootjes in de lucht. Je moet weten wanneer je moet stoppen, da's de les die ik deze week heb geleerd. En Spike.... Respect, man! Wt een gave hond! Ik ga mijn baasjes eens vragen of ze niet een paar fotootjes willen plaatsen van hem en mijn andere vriendjes hier in de buurt!

O ja, over fotootjes gesproken: mijn baasjes hebben weer een paar nieuwe geplaatst. Ik moet wel lachen: het vrouwtje (mijn baasje noemt haar 'Monique' maar dat vind ik stom) spaart KIKA-beertjes, omdat deze voor een goed doel zijn. Maar omdat ik mezelf een veel beter doel vind (hahaha) heb ik er eentje ontvoerd. Ik mocht deze wel houden van mijn baasjes, dat was wel tof (wel dom van ze maar la, je hoort mij er niet over klagen ;-). Op de ene foto zie je twee KIKA-beertjes in nieuwe staat, zoals ze horen te zijn, en op de andere zie je een (voormalig sneeuwwit ;-) beertje na twee weekjes speciale 'Sonny-behandeling'! Eigenlijk mag dit beertje mij wel dankbaar zijn, want nu kan ie lekker onherkenbaar in beeld; da's handig voor als je stout bent geweest hahahaha.

Verder zie je dat ik graag wandel maar het ook super vind met mijn baasjes in de auto mee te rijden. Ik spring er zelf al in en sinds kort weet ik ook hoe ik me eruit kan wurmen! En mijn bench in de keuken (deurtje hoeft nooit meer dicht, ook niet als de baasjes weg zijn) is voor mij een veilige thuisbasis waar ik heerlijk kan kluiven en slapen.

Dat was 't weer voor nu, allemaal dikke knuffel & de groetjes van mijn baasjes!!!!!

Liefs, xxx
Sonny




19-1-2007 De eerste twee weken in mijn nieuwe huisje
Zo, nu ben ik eindelijk een beetje bijgekomen van al het spelen en kan mijn baasje even een pootje vrijmaken om te schrijven aan mijn weblogje (ik kan al best veel maar dit laat ik toch maar even aan haar over). Dat had ze al veel eerder moeten doen, maar je weet hoe dat gaat met baasjes h ;-)

Voor wie mij nog niet kent, zal ik me even voorstellen: mijn naam is Sonny en ik ben het broertje (nou ja, 'tje';-) van Sadie, Samsom en Cher (Sonny & Cher --> de grappenmakers daar bij Rescue Dogs Europe!) ook allemaal prachthondjes. Kun je nu snappen hoe iemand het in zijn of haar hoofd haalde ons met zijn viertjes in een doosje langs de kant van de weg te zetten? Brrr... als ik er nu nog aan denk; ik bedoel: wat hebben wij nu helemaal verkeerd gedaan in ons jonge leventje? Mijn baasjes snappen er gelukkig ook niks van, dus van hen krijg ik het begrip en de aandacht die ik verdien. (Zo da's er even uit ;-)

Gelukkig waren er ook heel lieve mensen, die mij en mijn broertje en zusjes meenamen en ons verzorgden. Bij tante Sanna mocht ik lekker in het grote huis met allemaal andere hondjes verblijven totdat mijn baasjes mij op 6 januari kwamen ophalen. Ik vond het helemaal prima, totdat tante Sanna mij mijn halsbandje omdeed. Amai, wat ging ik tekeer! Ik heb iedereen eens goed laten zien uit wat voor hout ik gesneden ben; dat er met mij niet te sollen valt!

Toen mocht ik mee in de auto. Nog even langs papa Jos in Antwerpen om de pootjes de strekken, een plasje te doen en wat te drinken (en mezelf te showen natuurlijk hahaha) en daarna in de auto. Ik was zo moe van alle indrukken, dat ik de hele weg naar Tilburg heb geslapen!

Eenmaal thuigekomen heb ik alles eens goed genspecteerd. Mijn bench was enorm (mijn baasjes weten ook niks; ze hadden maar meteen de XL-maat gekocht; alsof ik een New Foundlander ben of zo!) maar er lag wel lekker van alles in: een kussen met een fleecedekentje erop; een volle waterbak en heel veel speelgoedjes (niet verder vertellen maar mijn assortiment speelgoed is inmiddels groter dan dat bij de Pet's Place ;-). Ik ging meteen zelf in de bench, zo moe was ik. Ik dacht lekker te gaan slapen totdat die twee lolbroeken van baasjes het deurtje van mijn bench dichtdeden. Leuk hoor, maar niet echt. Ik heb ze even heel hard laten schrikken van mijn aanwezige stemgeluid (dat is de husky en herder in mij) maar ik was te moe om het lang vol te houden en ben toch maar gaan slapen. 's Nachts wel lekker tekeer gegaan (je moet toch een beetje laten merken dat je er bent, of niet!) maar toen kwamen mijn baasjes niet. Maar als ik even stil was kwamen ze meteen en werd ik overladen met knuffeltjes en aaitjes. Raar hoor, die mensen. Omgedraaide wereld!

De volgende dag was ik eerst heel speels. Tante Sanna had al aan mijn baasjes verteld dat ik last had van diarree en dat hadden mijn baasjes ook gemerkt (hihi) maar halverwege de dag ging het ineens niet zo goed met me: ik viel gewoon om en wilde niet meer eten en drinken. Mijn baasjes wilden geen risico lopen en hebben de dierenarts gebeld. Ook zij was bang dat ik zou uitdrogen en toen kon ik op zondag naar de praktijk komen, waar ik een infuusje met vloeistof kreeg toegediend. En jawel: de dierenarts zei dat ze nog nooit een hondje (of kat), pup of volwassen, zoveel amok had horen maken als ik toen deed (ik ben een meester in het weggeven van showtjes hoor!). Ik kreeg ook wat medicijntjes en toen mocht ik weer naar huis, waar ik veel heb geslapen. Ik wilde nog steeds niet drinken (wel eten maar dan alleen maar lekkere dingetjes als beschuit, rijst en kip) dus mijn baasjes gooiden een stukje kipfilet in mijn drinkbak. En daar ben ik met beide pootjes ingetrapt. Ik heb heeeeel veel water geslurpt toen. En geslapen, geslapen en geslapen.

Verder is er volgens de dierenarts niet veel met me aan de hand, behalve dan dat ik mijn diarree niet goed kwijtraak(te). Ik eet als een paard en drink als een otter en ik weeg al bijna 7 kilo en ga ook heel graag wandelen buiten maar die drolletjes van me dat wil nog niet lukken. Balen wel, want nu heb ik hierdoor nog niet mijn tweede setje inentingen kunnen halen waardoor ik ook niet op puppycursus kon. Ik mocht wel nog een keer worden ontwormd. Morgen zou ik eigenlijk op cursus mogen komen, maar dat lukt helaas nog niet. Er is echter ook goed nieuws: vandaag hebben mijn poepjes voor het eerst een beetje structuur en zit er geen bloed in mijn ontlasting. Fijn, want dan krijg ik als het goed is maandag een tweede enting en kan ik over twee weekjes alsnog alle schade inhalen (mijn baasjes wonen bij een groot park en hebben me beloofd dat ik daar lekker mag gaan ravotten; daar ga ik ze ook lekker aan houden, reken maar!).

Tja, wat valt er verder nog te vertellen... misschien moet ik nog even kwijt wat mijn baasjes zoal over mij zeggen: 't is een lieve kroelkop die intelligent is en tegelijkertijd dominant en ondeugend'. Ik kon al in n uurtje zitten en pootje geven en wist heel snel het plekje waar ik mijn pootjes moet afdrogen als ik buiten ben geweest terug te vinden. Maar ik ben niet alleen maar lief hoor; ik ben een echte reu: heel dominant en als ik mijn zin niet krijg wil ik toch de baas spelen. Als dat niet lukt hap ik lekker in een arm of in een been. Of de (ex- ;-) jeans van mijn baasje. Dus eigenlijk ben ik lief en toch ondeugend. Jammer genoeg trappen mijn baasjes er niet in. Als ik ga happen zetten ze me in de keuken (niks aan, dan ben ik alleen) en als ik dan klaar ben met tegen de deur beuken en ik ga braaf in mijn bench liggen mag ik weer de kamer in. Als ik me dan lief gedraag mag ik blijven en anders wordt dit niet-zo-leuke spelletje eindeloos herhaald. Zij hebben toch een langere adem dan ik maar ik neem altijd wraak op ze: dan sluip ik de wc in en mol de toiletborstel; of laatst had ik de werkschoen van mijn baasje door de kamer geslingerd. Maatje 43!!!! Even om ze te laten zien dat ik wel heel sterk ben en dat ik niet snel opgeef. Je moet ze wel alert houden h, anders slapen ze in hahaha.

Maar meestal ben ik een grote schat zoals de foto's doen vermoeden en mijn baasjes zijn heel erg blij met mij!

Zo, dit was het voorlopig even. Ik heb er dorst van gekregen en ga mijn baasjes maar eens even zeggen dat ik ook wel weer toe ben aan een lekkere bak met eten :-) Hoop dat je mijn fotootjes leuk vindt,
veel knuffeltjes (vooral voor alle teefjes en vrouwtjes-baasjes hihi) en een pootje van
Sonny xxx