Weblog

Montana Blue

1-7-2011 Montana 1 maand bij ons
We hebben Montana 29 mei gehaald in Oss en het ritje terug naar huis is goed verlopen. Hij was wel heel erg rustig en moest ook nog helemaal los komen. Nu zijn we 1 maand verder en een aantal puppycursusdagen verder en het is nu echt een lekkere drukke speelse pup. De avond wandeling vind hij nogsteeds wel een beetje griezelig maar het gaat elke dag een stuk beter. Nu is gelukkig die staart niet meer tussen de benen als we gaan wandelen. Hij vind het wandelen door het bos en over de dijk erg leuk maar het leukste vind hij als we naar het hondenbos gaan zodat hij lekker kan gaan ravotten en heel erg veel spelen met andere honden. Hij kijk wel elke keer van ja geen andere honden bij mijn baasje want dat vind hij nog niet zo leuk. Hij is 1 keer een dagje bij Opa en Oma geweest want een dagje efteling kennel zagen wij niet zitten en Opa en Oma wilde maar al te graag oppassen. De dames vinden het ook erg leuk maar moeten nog wel een beetje wennen als hij heel erg druk wil spelen vooral in het hondenbos. Ze snappen het nog niet helemaal dat honden dan hun bek nogal eens gebruiken tijdens het spelen. Heel erg normaal voor ons maar kleine kinderen nee die snappen dat nog niet.

Aangezien er in het paspoort van Montana alleen maar kruising stond waren we toch wel benieuwd van wat voor kruising het nu is. We zijn even naar de dierenarts gegaan om 1 daar kennis te maken en 2 voor een check-up zodat er meteen een verzekering kon worden afgesloten voor als er iets mocht gebeuren. De dierenarts wist ons te vertellen dat het een kruising is met een turkse herder en bij de hondenschool hebben ze dat nog eens bevestigt. Montana groeit als kool en is al minstens een kop groter dan toen we hem haalde. Het is echt een schat van een dier en vind hier erg leuk. Hij loopt voortdurend kwispelend door de woonkamer in en zo de tuin in en terug. Hij is ook een hele goeie graver en dat hebben we gemerkt aan het aantal kuilen wat hij probeerde te produceren in de tuin. Er is nu 1 plek waar het mag en dat weet hij ook en daar heeft hij vrede mee. Autorijden vind hij ook helemaal geweldig omdat hij weet dat we dan ergens heen gaan waar hij het leuk gaat hebben. Wij vinden ook dat autorijden leuk voor hem moet zijn en niet een nare hobby van nu gaan we daar heen en daar heen en daar kan je niks. Als we op bezoek gaan dan gaat hij altijd mee want ja ik vind het niks om hem thuis te laten. Het is dan net of je een kind mist als je hem niet mee neemt. De schoolpleindoop heeft montana ook al gehad en dat ging heel erg goed. Hij bleef heel erg netjes en rustig zitten en al die gillenden kinderen deden hem helemaal niks.

Zo dit was het ongeveer wel.

Groeten familie mostert en een poot van montana