Weblog

Paris

28-2-2008 Hier ben ik dan
Ik ben zo blij, want ik woon nu echt in mijn nieuwe huisje waar ik noooooit meer weg hoef. Eerst dacht ik dat ik hier maar even mocht blijven, want ik kwam hier eigenlijk maar een tijdje in de "opvang", zoals ze dat noemen, totdat ik weer naar een ander huisje zou verhuizen. Maar ik was natuurlijk veels te lief en te ondeugend om mij weer te laten weggaan. Mijn vrouwtje wist het al heel snel, ze wilde mij nooit meer kwijt. Dat snap ik natuurlijk wel, want zeg nou zelf, ben ik niet ontzettend schattig!!

Ik heb nu ook een leuk vriendinnetje, Fleur, en die is net als ik ook met een enge vliegmachine uit Spanje gekomen, ook van de RDE. Samen dollen en ravotten we door het huis en de tuin, hartstikke leuk. Ik heb ook een nieuwe stoere vriend, Bobby. Hij is wel de baas daar in huis, maar ik vind hem wel heel lief. Hij heeft wel eens nog zo'n lekker stukje afgesabbeld bot over. Ik moet er soms wel veel moeite voor doen, zoals vlak bij hem op mijn rug rollend en zachtjes naar hem piepend, maar soms lukt het me dan wel eens om dat lekkere stukje te bemachtigen. En ik mag ook op hem springen en met hem stoeien.
Ik mag ook al mee lekker wandelen naar het park en langs de rivier. Dan blijf ik rond huppelen, want dat vind ik zo gezellig.

Verder zijn er nog 2 vaste bewoonsters, dat zijn poezen. En daar kan je zo lekker achteraan rennen. Alleen jammer als ze dan op de kast of tafel springen, want dat lukt mij nog niet. Maar dat komt nog wel, want ik ben van plan om ontzettend groot te groeien.

Dan zijn er nog een paar hondjes die nog niet het geluk hebben gehad om net als ik al een eigen plekje te hebben gevonden. Maar mijn vrouwtje zegt, dat ook zij heus wel lieve baasjes gaan vinden, waar ze nooit meer weg hoeven.

Nou, tot de volgende keer, want ik moet nu hoognodig even een dutje doen, lekker op de bank.