TIPS !!

Gedrag: Kind, hond en hun invloed op elkaar


Je hoeft geen psycholoog te zijn om te bevestigen dat de omgeving en het gezin waarin je als mens opgroeit een grote invloed heeft op de ontwikkeling van je karakter.

Zo mag je er ook zeker van zijn dat het karakter, het gedrag van je hond ook beÔnvloed wordt door zijn omgeving. Vooral als een hond opgroeit samen met kinderen zullen deze een enorme invloed hebben op de vorming van het gedrag en karakter. |

Ik heb al een paar gedragstherapeuten voor honden gesproken, die door hun voorliefde voor honden zelfs een beetje \\\\\\`anti\\\\\\`-kind waren. Volgens een dame die ik sprak zijn veel honden de dupe van het wangedrag van kinderen en belanden ze daardoor maar al te vlug in een asiel. Ouders kiezen heel begrijpelijk voor hun kinderen. Alhoewel sommigen op momenten blij zouden zijn met een asiel voor kinderen. Voor alle duidelijkheid, GRAPJE!

Ik begrijp dit wel, want deze specialisten komen vaak alleen maar de ellende tegen en honden die de sporen dragen van een verkeerde opvoeding van hond en/of kind. Waar gebeurd verhaal of niet, maar je zal het verhaal misschien wel kennen van de Labrador die ze lieten inslapen omdat hij een kind van het gezin had gebeten. Later ontdekte de dierenarts dat de oren van het dier vol nietjes zaten. Het dier had veel verdragen, maar kon het op den duur niet meer aan en beet. Een extreem geval natuurlijk.

Toch durf ik met zekerheid te zeggen dat het goed is voor het karakter van kind en hond om samen op te groeien. Zonder doekjes er omheen te winden, schrijf ik dat als je de kinderen onder de duim kan houden, dit nog makkelijker gaat met een hond. Heb je geen controle over je kind(eren), dan raad ik je aan gewoon geen hond in huis te halen.

Deze schatten samen op te voeden blijft een uitdaging, maar de vrucht die je ervan plukt is prachtig. Leer kinderen met respect omgaan met honden. Leer ze dat het geen poppen zijn die heen en weer gesmeten worden, maar dat er juist met elkaar omgegegaan moet worden. Hoe je het ook draait of keert bij het opvoeden van je kinderen en je hond ligt de grootste verantwoording bij jou en de opvoeding die je de kinderen geeft.

Zo trouw als een hond is een term die je ook echt in je gezin kan betrekken. Zelfs honden die bij de oren en de staart het poppenhuis in gewrongen worden, kunnen heel trouw en liefdevol blijven voor je kind. Maar ook dit dier heeft grenzen. Daarom zou ik ervoor zorgen dat deze grenzen nooit opgezocht worden. \\\\\\`Mijn hond bijt niet\\\\\\`, is iets wat je bij de meeste gezinnen hoorde voordat zich een bijtincident voordeed.

Zorg ervoor dat ze nooit zonder jouw supervisie bij elkaar komen. Jij bent papa/mama in de ogen van het kind en roedelleider in de ogen van je hond. Ben je weg... wie is er dan verantwoordelijk?
Ja, in theorie heb je de bekende hierachie, ouders, kinderen en dan hond. Maar weten zij dat ook?

Hoe dan ook, je zal merken dat honden die met kinderen opgroeien vaak heel sociaal zijn. Een tijd terug las ik dat het ook medisch bewezen is dat kinderen met honden in huis minder snel ziek worden. Ze bouwen meer weerstand op. Ook de verantwoording die ze op jonge leeftijd al krijgen bij het omgaan met een hond geeft ze een basis die ze ook later in hun volwassen leven goed kunnen gebruiken.

Het is heel goed voor pups die niet met kinderen opgroeien om ze al op jonge leeftijd te leren omgaan met kinderen.

Let wel op! Sommige rassen hebben een echte beschermingsdrang naar het gezin toe, ze kunnen spel en werkelijkheid niet altijd onderscheiden. Dus laat je hond niet zomaar bij de kinderen als er bezoek is. Kinderen merken dit trouwens maar al te vlug en kunnen hier ook misbruik van maken door bv. met je hond de buurkinderen te terroriseren.

Ik merk dat er nog heel wat meer te vertellen is over dit onderwerp. Maar wil je meer leren over dit onderwerp dan kan je er het best zelf wat huiswerk over maken. Er zijn een paar goede boeken en DVD\\\\\\`s over gemaakt door specialisten ter zake ;-)

Het is goed als ouders zich verdiepen in wat een hond is, wat de lichaamstaal vertelt en ga zo maar verder. Het is een belangrijke investering in een mooie toekomst voor een gezin samen met hond(en).

Groetjes en tot het volgende mailtje!
Rudi en Nanny
Hondentips Magazine


------------------------
Wist je dat? Nog een hond erbij als extra gezelschap...


Je hoort het wel eens zeggen, \\\\\\`ik ga er een hond bij nemen, dan heeft mijn hond wat meer gezelschap\\\\\\`.
Voor je hond natuurlijk wel fijn, voor hem is het hoe meer zielen hoe meer vreugde. Toch vind ik dat je jezelf hierbij eerlijk de vraag mag stellen of je het niet gewoon doet omdat je eigenlijk te weinig tijd hebt of neemt voor je huidige hond. Een of twee honden zullen net zo goed de tijd en aandacht nodig hebben die ze verdienen. Een tweede hond erbij mag geen lapmiddel zijn of een manier om je geweten een beetje te sussen.

Het is niet mijn bedoeling om nu eens even flink op een paar tenen te gaan trappen, maar het gaat er tenslotte toch allemaal om dat onze dieren het goed hebben? Kan je niet voldoende tijd vrijmaken voor je eigen hond dan investeer eerder in deze hond dan jezelf iets wijs te maken.

Maar een tweede hond erbij kan zeker positief zijn voor je eigen \\\\\\`roedel\\\\\\`.
Er zijn toch een paar dingen waar je het best even rekening mee houdt.
Een tweede hond is geen kloon van de hond die je nu hebt. Elke hond is anders, dus verwacht niet dat de dingen die nu als vanzelfsprekend gaan, ook bij je tweede hond zo zullen gaan.
Vaak maken oudere honden het je makkelijker doordat ze een deel van de opvoeding van je overnemen. Prachtig om te zien hoe deze dingen gaan. Het kan ooit ook anders gaan. De jonge/nieuwe hond kan dingen overhoop halen die nog nooit in het hoofd van je eerste hond opkwamen. Dat kan hem wel eens op ideeŽn brengen ;-)
Kies je voor een ander ras hou er dan rekening mee dat deze rassen min of meer bij elkaar passen. Natuurlijk kan je bijvoorbeeld kiezen voor een Windhond en een Duitse herder maar dan heb je echt twee rassen die van nature heel anders zijn en voor heel andere doelen gefokt zijn. Verder aan jou natuurlijk de keuze. Je begrijpt dat een ras dat bijvoorbeeld gefokt werd om vee te drijven meer heeft aan een rasgenoot dan een hond die het eigenlijk allemaal liever wat rustiger aan doet.
Een of twee honden uitlaten is hetzelfde werk, dit is misschien wel een goed argument. Twee of meerdere honden zorgen toch voor extra werk! Wat dacht je alleen al van de verzorging van de vacht? Of verplaatsing naar de dierenarts. Of ... vul zelf maar aan.
Ook qua kosten zal het allemaal wat extra zijn. Voeding, medische kosten, verzorging, speeltjes, hondenclub,...
Als je bijvoorbeeld een hond uit het assiel haalt, is het natuurlijk goed om er de tijd voor te nemen de honden aan elkaar te laten wennen. Je merkt al vlug of het \\\\\\`klikt\\\\\\`. Hou er rekening mee dat deze honden een geschiedenis hebben en dat er in sommige gevallen hulp nodig is van gedragsspecialisten. Zeker als je deze hond een nieuwe kans wilt geven ook als het niet meteen goed gaat.
Zorg er voor dat de nieuwkomer niet meteen alle aandacht krijgt. In de meeste gevallen is het de hond die het eerst in huis was die het voor het zeggen heeft. Dit moet jij als leider van het gezin bevestigen. Ga je dit niet doen dan ontstaat er verwarring en kunnen er conflicten ontstaan.
Het is goed om de honden apart te voederen. De kans dat er anders voedselnijd ontstaat is groter. Je hebt zo ook betere controle over wie wat krijgt.
Het is leuk en goed om de honden eens los te laten tijdens de wandeling, lekker rennen en gek doen is goed voor ze. Je zal merken dat twee honden zich hierdoor vlugger aan elkaar optrekken en door hun spel meer energie kwijt raken dan ooit tevoren. Het is dan zeker belangrijk dat je er zeker van bent dat ze meteen bij je komen als dat nodig is. Voorkom dat ze elkaar gaan opjutten door bijvoorbeeld achter een koe aan te rennen, als hun \\\\\\`jachtknopje\\\\\\` wordt omgezet ben je verder van huis.
Er zullen heus nog wel belangrijke punten zijn bij het opnoemen van de voor- en nadelen van een tweede hond. Ik hoop gewoon dat ik je nu duidelijk gemaakt heb dat het niet zomaar iets is. Denk er goed over na.

Ik blijf erbij dat het ook allemaal heel erg van jezelf afhangt. Als je op en top hondenliefhebber bent en je kan er voldoende tijd voor vrijmaken, dan is alles wat met honden te maken heeft geen enkele last voor je maar eerder een genot.

Heb je sowieso iets van \\\\\\`moet ik die hond nu weer uitlaten!\\\\\\` dan doe je er echt goed aan eerst even na te denken voor je een tweede hond in huis haalt.

-----------------------------------

Honden en blaffen

De ene hond blaft vaker dan de andere. Onze Rottweiler Quint blafte zelden, ik geloof dat hij een jaar of twee was toen hij tot onze grote vreugde ineens blafte.

Later was het nog steeds zo zeldzaam dat hij blafte dat als hij het deed het zeker goed was om eens een kijkje te nemen naar wat er aan de hand was. Het was zelfs zo dat als het alarm van het huis voor de zoveelste keer af ging ik op den duur minder alert was dan wanneer Quint blafte. Als hij `s nachts blafte was er ook altijd iets aan de hand.

Onze huidige hond, de Berner Sennenhond Fynn, neem ik al minder serieus als hij blaft. Vooral overdag. Hij jaagt me regelmatig de stuipen op het lijf, als ik geconcentreerd aan het werk ben achter mijn computer, door ineens op te springen en te blaffen als hij meent iets te horen. Vaak heeft hij dan ook een goede reden, want hij hoort iemand vlugger aankomen dan ik. Alleen vond ik dan het geconcentreerd opkijken van onze Rottweiler in dit geval toch aangenamer.

Maar waarom blaffen honden eigenlijk?
Voor honden is blaffen een heel normale zaak. Het is voor hen een vorm van communicatie. Als een hond blaft, kan het zijn dat hij om hulp vraagt of dat hij waarschuwt. Hij verdedigt zijn gezin en territorium en waarschuwt door het blaffen elke mogelijke indringer. Hij laat ons merken dat er iets aan de hand is.

Honden kunnen blaffen om aandacht te vragen. Zelfs als dit negatieve aandacht is. Bijvoorbeeld het baasje dat boos naar de bench komt om te zeggen dat het geblaf moet ophouden. Hij voelt zich dan in ieder geval niet meer alleen en merkt dat het blaffen effect heeft, zijn baasje komt terug.

Honden blaffen uit enthousiasme. Geef hier die bal. Ik wil hem nu, ik hou het niet meer, wat is dit leukÖ!

Honden kunnen blaffen uit opwinding. Ik hoor iets, wat zou het zijn?

Honden blaffen naar voorbijgangers, zoals de postbode en fietsers. Als ze in de buurt van zijn terrein komen en hij blaft, heeft hij het idee dat ze weggaan. Terwijl ze eigenlijk gewoon passeren. Hij voelt zich helemaal top. Het blaffen is beloond.

Zoals je net al kon lezen, zal de ene hond al wat vaker blaffen dan de andere. Als je hond vaak blaft dan kan je nog zo goede buren hebben, op een gegeven ogenblik kan je goede relatie met hen toch flink onder druk komen door jouw trouwe maatje.

Wat te doen tegen storend blaffen!
Ik schrijf bewust storend, want als je hond geen `probleemblaffer` is dan moet je hem niet voor elk blafje op zijn kop geven. Als je dit wel doet, krijg je echt een zielig hoopje frustratie.

Sommige eigenaren proberen het geluid van hun hond met de stem te overtreffen. KOP DICHT! Dit zal de relatie met je buren ook al niet bevorderen, maar zeker ook die met je hond niet! Hij begrijpt er waarschijnlijk niks van. Een hond verstaat niet letterlijk wat je zegt. Hij hoort enkel de luide klanken die zich uit je mond verspreiden en vindt dit geweldig. Jij blaft met hem mee! Leuk, ik ben goed bezig. Als hij verder doet, krijgt hij misschien een correctie en snapt er helemaal niks meer van.

Als je hond in jouw ogen te enthousiast wordt waardoor hij teveel gaat blaffen, stop je het spel tot hij weer kalmer is.

Ik hoorde laatst een gedragstherapeute iemand het advies geven om het zicht van de hond te beperken als hij vaak naar voorbijgangers blaft. De hond kon in dit geval iedereen zien aankomen en begon naar de mensen te blaffen zodra ze de straat inkwamen totdat ze uit het oog verdwenen. Het zicht werd beperkt door een doek tegen de omheining te maken en het blaffen werd minder.

Ga nooit naar je hond toe als je merkt dat hij dit doet om aandacht te vragen. Als je dit wel doet, beloon je dit gedrag en wordt het alleen maar erger. Ga hem pas opzoeken als hij niet blaft. Hoe moeilijk dit in het begin ook is. Even doorbijten.

Ik las laatst ook over een heel andere manier. Leer je hond blaffen op commando. Koppel er bijvoorbeeld het commando `Praat` aanvast. Zodra je hond blaft, zeg je praat en geef je hem een beloning. Als hij meerdere malen blaft. geef je het commando `stil` en dan beloon je weer. Als je hond niet meteen stopt met blaffen, kan je bijvoorbeeld ineens in je handen klappen om zijn aandacht af te leiden. Als hij dan stopt, geef je hem meteen weer het commando `stil` en een beloning (snoepje, stembeloning, strelen). Het gaat er dan niet om dat je hond leert blaffen op commando maar dat hij het commando `stil` leert begrijpen. Als hij dan blaft en je zegt `stil` dan weet hij tenminste wat je bedoelt en dan hoef je niet te schreeuwen.

Ik merk dat ik nog lang niet ben uitgepraat over blaffende honden. Maar om het kort te houden, raad ik je aan bij probleemblaffen contact op te nemen met een gedragstherapeut. Hij of zij kan je vertellen welke oplossing het best bij jou en je hond past om zo het goede contact met je buren en elkaar te bevorderen. Want een goede buur blijft nog steeds beter dan een verre vriend. Daar mag zelfs je trouwste vriend niet tussenkomen.

Groetjes en tot de volgende keer!
Rudi en Nanny van den Dijck

RUDI EN NANNY


Hondentips Magazine
www.hondentips.com