Waarom elke hond en kans moet krijgen

Op een ochtend op het strand, de zee was teruggetrokken, lagen er duizenden en duizenden zeesterren op het strand. De zee was te ver weg en de zeesterren stierven onder de hete zon, gevangen op het strand, zonder de kans om terug te keren naar de zee.
Een man zag dit alles, en begon de zeesterren één voor één terug te brengen naar de zee: hij nam er één en bracht die terug naar de zee, en nog één, en nog één, …maar de zee bleef wegtrekken, ver van de zeesterren die gevangen bleven in het zand. Een jongeman passeerde en zag dat de oude man de zeesterren één voor één naar de zee terugbracht. De jongeman kwam dichter en zei : “waarom doe je dat? Ben je gek? Je verliest je tijd! Er zijn duizenden en duizenden zeesterren hier, je kan ze toch niet allemaal redden!” en nog zei hij: “voor die ene dat je redt zijn er zovelen die toch sterven, het is echt tijdverlies! Het is de moeite niet!!!”

De oude man keek naar de zeester in zijn hand, en terwijl hij die zeester terug bracht naar de zee antwoordde hij: “ Voor haar heeft het zin! Voor haar is het wel de moeite!!!


Laat elke hond die we redden, onze eigen kleine zeester zijn